DIODOS.info
Όνομα Χρήστη:

Κωδικός:


Lost Password?

Register now!
 

 

 

 

 

ΓΕΝΝΗΣΗ

 

Μια εμπειρία που επηρεάζει καθοριστικά τη ζωή μας

 

REBIRTHING / BREATHWORK

 

ΜΙΑ ΛΥΤΡΩΤΙΚΗ ΕΠΑΝΟΡΘΩΤΙΚΗ ΤΕΧΝΙΚΗ

 

 


Της Ματούλας Πισκοπάνη,
Breathworker /
Rebirther I.B.F. member
National Coordinator

 

 

Νιώθετε καμιά φορά πως η ζωή σας βρίσκεται εκτός ελέγχου, ότι τα γεγονότα τρέχουν κι εσείς παρακολουθείτε τη ζωή σας σαν θεατής σε κινηματογραφική ταινία; Αφήνετε καταστάσεις ανολοκλήρωτες; Σας είναι δύσκολο να αφεθείτε στην αγάπη, εξαντλείστε σε έναν ατέρμονο αγώνα επιβίωσης και αισθάνεστε αδύναμοι να επιβληθείτε στις καταστάσεις; Είναι οι σχέσεις σας ένας κυκεώνας όπου τα πάντα μοιάζουν μπερδεμένα, έχετε εξαρτήσεις πάσης φύσεως και μορφής, σας είναι δύσκολο να προσαρμοστείτε στις αλλαγές, νιώθετε ευάλωτοι  και τρωτοί κάτω από ορισμένες συνθήκες και προσδοκάτε στη μεσολάβηση άλλων να λύσουν τα θέματά σας;

Ο κατάλογος είναι πολύ μακρύς για να περιγράψει, μια προς μια, όλες τις ανισορροπίες και τις αδυναμίες που θα μπορούσαν να καταλογιστούν στον τρόπο που γεννηθήκαμε.

Η  εμπειρία της γέννησης είναι μια διαδικασία – θαύμα. Το θαύμα της ίδιας της ζωής, ένας τρόπος απόδειξης ότι όλα προέρχονται από το σύμπαν.  Πρόκειται για τον ύμνο της εξέλιξης και της συγχώνευσης του όλου στο ένα και της μετάβασης και μετουσίωσης της ενέργειας στην ύλη.

 

Προλεκτική εμπειρία, εμβρυϊκή ευτυχία

Τι γίνεται πραγματικά όταν μια ψυχή αποφασίζει να γεννηθεί;

 

Από τη στιγμή της σύλληψης το έμβρυο εντυπώνει και καταγράφει κάθε συναίσθημα, αίσθηση, εμπειρία που περνά από τη μητέρα σε αυτό. Ο δεσμός του με τη μητέρα δεν είναι μόνο ο λώρος με τον οποίο τρέφεται. Το έμβρυο μαθαίνει τα πάντα μέσω των αισθήσεων και των συναισθημάτων που περνούν σε αυτό από τις εμπειρίες που βιώνει η μητέρα και ο πατέρας και από τον τρόπο που οι γονείς βιώνουν το περιβάλλον που ζουν. Το κύριο συστατικό που χρειάζεται ένα έμβρυο για να επιβιώσει είναι πρώτα η αγάπη και μετά η τροφή.

 

Καθώς το έμβρυο αναπτύσσεται, αισθάνεται απόλυτη ασφάλεια και θαλπωρή σε ένα τέλειο, ονειρικό περιβάλλον. Η υψηλή θερμοκρασία, η τροφή και κυρίως η αγάπη το προστατεύουν και δημιουργούν τις απαραίτητες συνθήκες για να αναπτυχθεί. Η ζωή μέσα στη μήτρα μοιάζει με ευλογία. Από τη στιγμή που το έμβρυο βιώνει την αγάπη και την αποδοχή των γονέων μπαίνει στην τελική ευθεία της ολοκλήρωσης της ανάπτυξής του μέσα στη μήτρα.

 

Ο τρόμος του αδιεξόδου και η γέννηση.

 

Όσο το έμβρυο βρίσκεται στα πρώτα στάδια ανάπτυξης, το περιβάλλον της μήτρας δείχνει απόλυτα φιλικό και φιλόξενο. Καθώς μεγαλώνει, το πλαίσιο μέσα στο οποίο βρίσκεται στενεύει όλο και περισσότερο. Το έμβρυο δυσκολεύεται να κινηθεί και τα τοιχώματα της μήτρας μοιάζουν ολοένα να κινούνται κατά πάνω του. Το περιβάλλον που πρώτα το έτρεφε με θαλπωρή και αγάπη μετατρέπεται σε εχθρικό, αφιλόξενο, ασφυκτικό. Ο τρόμος ότι θα μείνει άλλη μια στιγμή εκεί μέσα το πανικοβάλλει και το αναγκάζει να μετακινηθεί επιτακτικά στην πρώτη διέξοδο που βρίσκει: το κανάλι της γέννησης.

Από το θερμό κλίμα των 39 βαθμών Κελσίου της μήτρας, το βρέφος έρχεται σε ένα περιβάλλον συνήθως με κλιματισμό που απέχει πολύ από τη ζέστη που βίωνε επί συνεχόμενους μήνες στο ασφαλές περιβάλλον της μητέρας. Από το πλήρες σκοτάδι βιώνει τον έντονο ψυχρό φωτισμό του χειρουργείου. Πολλές φορές αποσπάται βιαίως από τη μήτρα με κουτάλες, βεντούζες ή άλλα χειρουργικά εργαλεία. Μπορεί να έχει εμποτιστεί με ουσίες αναισθησίας, επισκληρίδιο, ή άλλες που χρησιμοποιούνται συνήθως σε αυτού του είδους τα χειρουργεία. Ο ομφάλιος λώρος κόβεται σχεδόν αμέσως. Πάνω στην προσπάθεια να αναπνεύσει, ενώ επί μήνες ανέπνεε με το λώρο, μπορεί να το γυρίσουν ανάποδα κρεμώντας το από τα πόδια και να το χτυπήσουν για να το «αναγκάσουν» να πάρει ανάσα.

 

Η βιωματική εμπειρία της γέννησης και η καταγραφή της

 

 Θα χρησιμοποιήσουμε ένα παράδειγμα για να καταλάβουμε πως βιώνει το βρέφος τη διαδικασία της μετάβασης από την μήτρα, στον «καινούριο» κόσμο. Φανταστείτε να χιονίζει έξω και εσείς να κοιμόσαστε στα ζεστά. Είναι αργά το βράδυ και απολαμβάνετε τη θαλπωρή του ζεστού σας κρεβατιού. Βρίσκεστε ήδη σε βαθύ ύπνο, όταν ξαφνικά έρχονται, πετάνε τα σκεπάσματα και τα ρούχα σας, σας τραβούν και σας σέρνουν έξω, σας πετούν στο χιόνι και όπως στέκεστε γυμνοί, ανάβουν κατά πάνω σας τεράστιους επαγγελματικούς προβολείς…

 Η διαδικασία της γέννησης είναι ένα τρομερό σοκ για κάθε παιδί.

Η μετάβαση από τη μια θερμοκρασία στην άλλη, από την τροπική θερμοκρασία στην «κατάψυξη», είναι ήδη ένα μεγάλο σοκ, οι προβολείς είναι ένα άλλο, μια και το βρέφος βιώνει το ξαφνικό πέρασμα από το απόλυτο σκοτάδι στο εκτυφλωτικό φως. Το απότομο και ξαφνικό κόψιμο του ομφάλιου λώρου δημιουργεί πανικό και σύγχυση στο βρέφος. Ξαφνικά, δεν αναπνέει! Και εκεί που αισθάνεται να ασφυκτιά, το γυρίζουν ανάποδα κρατώντας το από τους αστραγάλους -  φανταστείτε όλο σας το βάρος να εξαρτάται από αυτούς  - και το χτυπούν ώστε κλαίγοντας να μάθει να αναπνέει…Προσθέστε οτιδήποτε άλλο μπορεί να έχει συμβεί κατά τη διάρκεια του τοκετού.

Η αναισθησία, η επισκληρίδιος και οποιαδήποτε άλλη ουσία  μεταφράζονται σαν δηλητήριο στον παρθένο οργανισμό.

Οι κουτάλες και οι βεντούζες δημιουργούν αφόρητο πόνο στο σώμα του βρέφους. Για να αναλογιστείτε το μέγεθος, η βεντούζα στο κεφάλι ενός βρέφους ασκεί την πίεση που ασκεί η τανάλια στα χέρια ενός οδοντίατρου τη στιγμή που προσπαθεί να αποκολλήσει ένα δόντι από τα ούλα. Οι επιπτώσεις δεν σταματούν μόνο στις εμπειρίες που καταγράφονται στο φυσικό σώμα.

Το σώμα καταγράφει και «κρατά» την επίπονη εμπειρία της γέννησης. Ο πόνος στο σώμα αποθηκεύεται και κατά καιρούς εμφανίζεται ή μπορεί να είναι μόνιμος με διαστήματα έξαρσης. Κάποιες από τις επιπτώσεις που προκαλούνται από τις βεντούζες, για παράδειγμα, είναι  δυσμορφία στο κρανίο και πονοκέφαλοι αργότερα. Πολλές φορές, τα συμπτώματα της γέννησής μας ενεργοποιούνται και εμφανίζονται με τη μορφή πόνων στο σώμα όταν βρισκόμαστε κάτω από συνθήκες που συναισθηματικά μας κάνουν να νιώθουμε όπως στη γέννησή μας.

Παρά ταύτα, το σώμα δεν είναι το μόνο στο οποίο έχει καταγραφεί η εμπειρία του τοκετού. Μια ατέλειωτη σειρά από σκέψεις, συναισθήματα, αισθήσεις, έχουν καταχωρηθεί ήδη και καταγραφεί σαν οι πρώτες εμπειρίες της ζωής μας.

Ποιες θα είναι οι εντυπώσεις  για τον καινούριο κόσμο που μόλις έχουμε έρθει, αν τα πρώτα δείγματα που είχαμε ήταν πόνος;

Η εμπειρία της γέννησης είναι τόσο επίπονη που απωθείται από τη μνήμη. Δεν σβήνεται όμως και επηρεάζει τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τη ζωή, την αγάπη, την πραγματικότητά μας. Ούτε και είναι άσχετα από τον τρόπο που γεννηθήκαμε, τα πρότυπα που αναπτύσσουμε και εφαρμόζουμε στη ζωή μας. Στο υποσυνείδητο έχουν καταγραφεί τα πάντα που αφορούν εμάς: οι απόψεις για τον εαυτό μας, η ιδέα μας για την αγάπη, τον έρωτα, τις σχέσεις, ο τρόπος που αντιμετωπίζουμε την κάθε περίσταση, ο τρόπος που αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο.

 

Η εφαρμογή των προτύπων τα οποία μας καθόρισε ο τρόπος που γεννηθήκαμε.

 

Πράγματι, όλα αυτά τα οποία βιώσαμε τη στιγμή του τοκετού και πριν από αυτόν υπάρχουν στο «πίσω μέρος» του μυαλού μας και κατευθύνουν τη ζωή μας, χωρίς να αφήνουν κανέναν τομέα απέξω. Ακόμη κι αν δεν καταλαβαίνουμε ότι τα εφαρμόζουμε, η πραγματικότητά μας είναι αυτή που μας το υπενθυμίζει. Τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους όταν συμβαίνουν καταστάσεις ίδιες ξανά και ξανά, όταν η πρόοδός μας είναι στατική, όταν τα πράγματα αντιστέκονται και δεν ρέουν. Όταν, επίσης, υπάρχουν συγκεκριμένες καταστάσεις που μας βγάζουν εκτός εαυτού, όταν με ορισμένα πρόσωπα νιώθουμε άβολα και περίεργα, όταν, ενώ όλα είναι τέλεια, συμβαίνει κάτι αναπάντεχο. Τότε, μάλλον, έχουν ενεργοποιηθεί αυτά τα πρότυπα. Οι αντιδράσεις μας ποικίλλουν σύμφωνα με αυτά. Ο τρόπος που ερωτευόμαστε ξανά και ξανά ίδιους τύπους ανδρών ή γυναικών δεν είναι τυχαίος. Οι σχέσεις που έχουν ίδια ποιότητα, οι επαναλαμβανόμενες περιστάσεις, τα κιλά μας, η υγεία μας ακόμα και η οικονομική μας άνθιση είναι μέρος του τρόπου που έχουμε αντιληφθεί τον εαυτό μας μέσα στον κόσμο. Και είναι συγκλονιστικός ο τρόπος που όλα είναι συνυφασμένα με την γέννησή μας.

Ήδη από τη σύλληψη μας έχει ξεκινήσει η διαδικασία αξιολόγησης του εαυτού μας, σύμφωνα με όλα τα συναισθήματα και ερεθίσματα που μεταδίδονται από τη μητέρα μας.

Η στιγμή του τοκετού είναι η «σφραγίδα» που παίρνουμε για να έρθουμε στον κόσμο, σε έναν «καινούριο» κόσμο. Εκείνη η στιγμή είναι η στιγμή που διαμορφώνουμε τις πεποιθήσεις, τις αξίες, το σκεπτικό για τον κόσμο που ερχόμαστε. Ο τρόπος που γεννιόμαστε είναι καθοριστικός για την διαμόρφωση αυτών των αντιλήψεων.

 

Οι διαφορετικοί τρόποι  γέννησης.

 

Ο τρόπος που έχουμε έρθει στον κόσμο ποικίλλει. Φυσιολογικός τοκετός, καισαρική, στεγνός τοκετός, επισκληρίδιος, αναισθησία, πρόωρος τοκετός, αργοπορημένος τοκετός, επιπλοκή με τον ομφάλιο λώρο, δίδυμα, παιδί του σωλήνα, τοκετός στο νερό, εξωσωματική γονιμοποίηση, υπάρχουν πολλοί  διαφορετικοί τρόποι για να γεννηθεί κανείς. Ο κάθε ένας από αυτούς δημιουργεί μια ξεχωριστή εμπειρία για το βρέφος και επομένως διαφορετική αντίληψη για αυτόν τον καινούριο κόσμο στον οποίο φτάνει. Η εμπειρία για κάθε ένα από αυτά τα παιδιά είναι προσωπική. Τα παιδιά που έχουν γεννηθεί σε παρόμοιες συνθήκες τείνουν να αναπτύσσουν παρόμοιες πεποιθήσεις για τη ζωή και τον εαυτό τους. Μπορούμε να αναφερθούμε, ενδεικτικά, σε ορισμένες από αυτές τις περιπτώσεις:

 

Καισαρική

 

Αυτό που συμβαίνει στην καισαρική είναι το παιδί να αφαιρείται από τη μήτρα χειρουργικά. Από τη στιγμή που δεν έχει περάσει από το κανάλι της γέννησης, που είναι και η ειδοποιός διαφορά με το φυσιολογικό τοκετό, η διαδικασία επισπεύδεται.

Τα παιδιά που γεννιούνται με αυτόν τρόπο έχουν δυσκολία προσαρμογής στις συνθήκες που ωριμάζουν σταδιακά και με το χρόνο και στο να ολοκληρώνουν γενικά,  σχέδια που τους έχουν ανατεθεί ή επιλέξει να κάνουν. Από τη στιγμή που «σώθηκαν» από τη γέννηση (καθώς τα πήραν από τη μήτρα) περιμένουν στη ζωή τους κάποιος να τους σώζει από τις δύσκολες καταστάσεις. Αποφεύγουν να κάνουν ακόμη και τα βασικά για να λύσουν τα δικά τους προσωπικά προβλήματα. Πολλές φορές έχουν την αίσθηση της εγκατάλειψης.

 

Αναισθησία

 

Η κατάχρηση αλκοόλ στα άτομα που έχουν γεννηθεί με αναισθησία είναι συνήθης. Συμβαίνει σαν προσπάθεια καταστολής του φόβου που προκλήθηκε από τη γέννηση, αναπαράγοντας την αίσθηση των συμπτωμάτων της αναισθησίας: μούδιασμα, αποπροσανατολισμός, πλήρης αδράνεια. Η κατάχρηση καφεΐνης σ’ αυτά τα άτομα προέρχεται από την επιθυμία να λειτουργήσουν αποτελεσματικά για τις ανάγκες της ημέρας, παρά την αδράνεια που τα διακατέχει σαν αποτέλεσμα της  αίσθησης της αναισθησίας που βίωσαν. Υψοφοβία και φόβος πτώσης επίσης είναι συχνά και προέρχονται από την αναπαράσταση της μνήμης της «πτώσης» που έχει το σώμα όταν κάποιος συνέρχεται έπειτα από αναισθησία.

 

«Στεγνός» τοκετός

 

Ο όρος χρησιμοποιείται για να περιγράψει τον τοκετό που γίνεται χωρίς αμνιακό υγρό, καθώς ο σάκος που εμπεριέχεται έχει σπάσει και το υγρό έχει χαθεί πολύ πριν τη γέννα. Το αμνιακό υγρό βοηθά την εύκολη διέλευση του βρέφους από τον κόλπο. Όταν αυτό χαθεί, η λίπανση δεν είναι αρκετή ώστε να βοηθήσει το νεογνό να περάσει από το κανάλι. Σαν αποτέλεσμα της τρομερά επίπονης διαδικασίας, τα άτομα αυτά μοχθούν, κυριολεκτικά, να επιβιώσουν στη ζωή τους, πολύ περισσότερο από τους υπόλοιπους ανθρώπους και θεωρούν δεδομένο ότι έχουν να δώσουν αγώνα για να επιβιώσουν.

 

Πρόωρος τοκετός

 

Πρόωρος είναι ο τοκετός που συμβαίνει πριν την ολοκλήρωση του κύκλου των δεδομένων μηνών κύησης και γι` αυτόν το λόγο προϋποθέτει τη χρήση θερμοκοιτίδας.

Οι λόγοι για τους οποίους ένα νεογνό οδηγείται σε πρόωρο τοκετό ποικίλλουν.

Σε ορισμένες περιπτώσεις το βρέφος ένιωσε ότι η εγκυμοσύνη δεν ήταν επιθυμητή από τη μητέρα. Αυτό θα μπορούσε να συμβαίνει εξαιτίας διαφορετικών παραγόντων κάθε φορά, π.χ. λόγω ασθένειας της μητέρας κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, εγκατάλειψης της μητέρας από τον πατέρα ή συνειδητή δυσαρέσκεια για την εγκυμοσύνη από την αρχή της.   

Οι άνθρωποι που γεννιούνται πρόωρα έχουν μεγαλύτερη δυσκολία στην αντίληψη του χρόνου. Αυτό μπορεί να σημαίνει ότι το άτομο, παρορμητικά, συνεχώς αργοπορεί, ή έχει φόβο ότι θα αργοπορήσει, ή δημιουργεί καταστάσεις εξαιτίας των οποίων άλλοι αργοπορούν.

 

Πρώτα τα πόδια

 

Το σώμα της μητέρας είναι σχεδιασμένο από τη φύση να γεννά με αρμονία, όταν το κεφάλι του νεογνού περνάει πρώτο. Κάθε άλλος τοκετός (πόδια – χέρια πρώτα) είναι εξαιρετικά δύσκολος για τη μητέρα.   

Τα άτομα που έρχονται στη ζωή περνώντας από το κανάλι της γέννησης όχι με το κεφάλι πρώτα, αναπτύσσουν φοβίες ότι πληγώνουν τους άλλους ή θεωρούν ότι κάτι πάνω τους είναι λάθος ή διαφορετικό.

 

Κουτάλες - Βεντούζες

 

Η χρήση τους οφείλεται σε κάποια επιπλοκή. Εξαιτίας, της μ’ αυτόν τον τρόπο βίαιης παρέμβασης και αφαίρεσής τους από τον, μέχρι τότε, χώρο τους, τα άτομα αυτά αναπτύσσουν μια σθεναρά υπερασπιζόμενη ανεξαρτησία. Αρέσκονται να παίρνουν μόνα τους αποφάσεις και αντιδρούν σε οποιασδήποτε μορφής παραίνεση που εκλαμβάνεται από αυτά ως χειραγώγηση ή έλεγχος.    

 

Δίδυμα

 

Οι επιπλοκές που μπορεί να συμβούν σε μια περίπτωση τέτοιου τοκετού συνοψίζονται μονάχα στο γεγονός ότι κάποιο από τα δύο παιδιά γεννήθηκε πρώτο. Τυπικά, ο ερχόμενος πρώτος στον κόσμο αναπτύσσει ενοχές που «άφησε» τον επί μήνες σύντροφό του πίσω, ενώ συνήθως ο δεύτερος αισθάνεται προδομένος και θυμωμένος που τον εγκατέλειψαν.

 

Τοκετός στο νερό

 

Ο τοκετός στο νερό γίνεται με φυσιολογικό τρόπο. Η γυναίκα ανακάθεται αντί να είναι ξαπλωμένη, Η ίδια η μητέρα είναι αυτή που ακουμπά πρώτη το νεογέννητο όταν αυτό προβάλλει το κεφάλι του. Το νεογνό έρχεται σε ένα κόσμο παρόμοιο με αυτόν της μήτρας. Ο ομφάλιος λώρος κόβεται μονάχα όταν το ίδιο το παιδί έχει αρχίσει και αναπνέει φυσιολογικά και μένει πάντα σε επαφή με τη μητέρα.

Τα παιδιά που έχουν γεννηθεί μέσα στο νερό σπάνια ασθενούν και έχουν εκπληκτική κράση. Είναι ελεύθερα τραυμάτων και αυτό αντικατοπτρίζεται στη ζωή τους. Αριστεύουν σε οτιδήποτε καταπιαστούν και είναι ενεργητικά και δραστήρια.

 

Rebirthing - Breathwork

 

Τα πιο πάνω συμπεράσματα αφορούν μέρος των τρόπων που μπορεί να έχουμε γεννηθεί. Δεν αποτελούν κανόνα, καθώς ο κάθε άνθρωπος είναι μια μοναδικότητα.  Έχουν καταγραφεί μέσα από χρόνια παρατήρηση με ανθρώπους που έχουν καταπιαστεί και βιώσει την τεχνική του Breathwork / Rebirthing. Σημασία, τελικά, μπορεί να μην έχει τόσο ο τρόπος που γεννηθήκαμε, περισσότερη σημασία έχει τι συμπέρασμα βγάλαμε εμείς από αυτόν, η γεύση και η αίσθηση που μας άφησε η όλη εμπειρία. Πάνω σε αυτά τα δεδομένα δουλεύει το Rebirthing.

Η τεχνική ονομάστηκε έτσι, Αναγέννηση, στις αρχές του 1970 από τον ιδρυτή της Leonard Orr. Η ιστορία ξεκίνησε όταν στον ίδιον ανασύρθηκαν μνήμες από την εμβρυϊκή του κατάσταση, καθώς παρέμενε για αρκετή ώρα σε ζεστό νερό μέσα τη μπανιέρα του. Η επιτακτική ανάγκη να βγει αμέσως από το νερό μαζί με μια ασφυκτική αίσθηση που τον συνόδευε, του έδωσαν το έναυσμα να πειραματιστεί. Έπειτα από πειραματισμούς, συμπέρανε ότι ο συγκεκριμένος τρόπος ανάσας μέσα σε ζεστό νερό για κάποια ώρα ανέσυρε μνήμες απο την εγκυμοσύνη, την εμβρυϊκή κατάσταση δηλαδή, ή ακόμα και από τη σύλληψη, γεγονός που τον οδήγησε να ονομάσει την νέα αυτή τεχνική “Rebirthing”, δηλ. «Αναγέννηση». Αργότερα προστέθηκε ο όρος  Breathwork (Αναπνευστική Τεχνική) καθώς στην ουσία πρόκειται για τεχνική στηριζόμενη στην ανάσα και πρόσφατα προστέθηκε και η ονομασία Conscious Breathing (Τεχνική της Συνειδητής Ανάσας). Οι αλλαγές αυτές στην ονομασία έχουν σκοπό την, όσο γίνεται, πιο άμεση κατανόηση της Τεχνικής και μόνο από το όνομά της.

Υποστηριζόμενη από την αναπνοή, η τεχνική αυτή μας φέρνει σε επαφή με την κυριότερη δύναμη μέσα μας, τη ζωή. Όλα τα αρχεία μας, (συναισθήματα, σκέψεις, γεγονότα που μας έχουν επηρεάσει, αυτά που έχουμε μάθει και διδαχθεί, κ.λ.π.) ανέρχονται στην επιφάνεια με σκοπό την άμεση συνειδητοποίησή τους και τη συνειδητοποίηση του ρόλου που παίζουν στη ζωή μας. Όλα τα θέματα που καλύψαμε μέχρι τώρα σ’ αυτό το άρθρο καθώς και πολλά άλλα, ελευθερώνονται μέσα από την ανάσα. Σκοπός είναι να βιώσουμε το κάθε τι καθώς και το σκοπό που εξυπηρετεί στη ζωή μας και να ελευθερωθούμε από τυχόν αυτομπλοκαρίσματα.

Το μοτίβο της αναπνοής είναι η φυσιολογική ανάσα. Συνήθως κατά τη διάρκεια μιας μέρας, «ξεχνάμε» να ανασάνουμε. Όταν αφηνόμαστε στον ύπνο, τότε το σώμα αναλαμβάνει να αναπνέει χωρίς το άγχος της καθημερινότητας.

Η βαθιά εισπνοή και η ήρεμη εκπνοή που συμβαίνει όταν ακριβώς βρισκόμαστε σε κατάσταση βαθύ ύπνου, δημιουργούν τα εγκεφαλικά κύματα γνωστά ως «Άλφα». Αυτά μας βοηθούν να επεξεργαζόμαστε από το υποσυνείδητο ότι χρειάζεται τη δεδομένη ώρα και να παίρνουμε από το υπερσυνειδητό χρήσιμες πληροφορίες για τον εαυτό μας. Το πρωί συνήθως θυμόμαστε απειροελάχιστα πράγματα από τις όποιες διεργασίες συνέβησαν στον ύπνο μας. Δυστυχώς, τίποτα από αυτά δεν γίνεται αντιληπτό, ακριβώς, επειδή δεν είναι συνειδητό. Η τεχνική του Rebirthing δουλεύει με τον ίδιο τρόπο. Η διαφορά είναι ότι είμαστε συνειδητοί 100% τη στιγμή που το υποσυνείδητο, και το υπερσυνειδητό επεξεργάζεται τα δεδομένα.

Rebirthing είναι η διαδικασία συνειδητοποίησης του Αληθινού μας εαυτού και ένα εργαλείο ελευθέρωσης της αληθινής μας φύσης απομακρύνοντας κάθε αυταπάτη και ψεύτικη εικόνα που μη συνειδητά έχουμε «χτίσει» για τον εαυτό μας και που μας εμποδίζει να χαρούμε μια πλήρη, χαρούμενη και γεμάτη αγάπη ζωή.

 

Γιατί να κάνουμε Rebirthing;

 

Έχουμε παραπάνω λόγους από το τραύμα της γέννησης για να κάνουμε Rebirthing, γιατί απελευθερώνουμε όλη την ένταση που δημιουργείται από το καθημερινό άγχος, τους φόβους, τις ανασφάλειες κ.λ.π. και τα όποια, συνήθως, συμβαίνουν τόσο στο φυσικό όσο και στο νοητικό, ψυχικό και πνευματικό μας επίπεδο. Γι αυτό και το Breathwork θεωρείται ολοκληρωμένη τεχνική. Οι λόγοι  που  αναφέρονται πιο κάτω είναι μόνο οι πιο σημαντικοί.

 - Το τραύμα της γέννησης. Είναι, ίσως ο κυριότερος λόγος για να κάνει κανείς Rebirthing.

 - Συγκεκριμένες αρνητικές ιδέες για τον εαυτό μας. Εννοούνται οι αρνητικές σκέψεις που κάνουμε για τον εαυτό μας και που ενώ δεν είναι πραγματικές, εφαρμόζονται στην καθημερινότητά μας ακριβώς επειδή τις πιστεύουμε. Μια σκέψη π.χ. «δεν είμαι αρκετά ικανός» μας βάζει στη διαδικασία να έλκουμε τέτοιες καταστάσεις στη ζωή μας που να το αποδεικνύουν.

 - Το σύνδρομο της γονικής απόρριψης. Πρόκειται για σκέψεις με τις οποίες έχουμε συνδέσει τον εαυτό μας κάθε φορά που δεν αναγνωριζόμασταν από τους γονείς μας με αγάπη, π χ. «αν δεν είσαι ήσυχο παιδί δεν σε αγαπάω». Σημασία στην προκειμένη περίπτωση δεν έχει η πρόθεση των γονέων. Σημασία έχει ο τρόπος που αντιληφθήκαμε την αγάπη. « Όταν είμαι ο εαυτός μου δεν με αγαπούν». Αυτή η σκέψη που εδώ τη χρησιμοποιούμε σαν παράδειγμα, μπορεί να οδηγήσει ένα παιδί να δημιουργήσει μια ψευδή εικόνα για τον εαυτό του, μια εικόνα αρεστή από τους γονείς που τελικά την υιοθετεί σαν αληθινό του εαυτό και, αργότερα την προβάλλει μέσα στις σχέσεις του γιατί θεωρεί ότι μόνο με αυτήν θα εισπράξει αγάπη.

 - Υποσυνείδητη παρόρμηση προς το θάνατο. Οι άνθρωποι γεννιόμαστε μ’ αυτήν την παρόρμηση.  Πολλές φορές «φλερτάρουμε» με το θάνατο σε μια προσπάθεια να εγκαταλείψουμε το φυσικό μας σώμα και να επιστρέψουμε στην «Πηγή» από όπου έχουμε προέλθει, στον Δημιουργό, ή όπως αλλιώς και εάν λέγεται Αυτός. Αυτό δεν συμβαίνει συνειδητά, στην πραγματικότητα όμως το αντιλαμβανόμαστε από τις συνθήκες συντήρησης των πραγμάτων δίπλα μας και από την υγεία μας. Όταν οι συσκευές μας χαλάνε, τα πράγματα διαλύονται και καταρρέουν, η υγεία μας δεν είναι καλή, τότε, μάλλον, η υποσυνείδητη παρόρμηση για θάνατο βρίσκεται σε έξαρση.   

- Οι προηγούμενες ζωές. Ο βασικός λόγος που, μπορεί,  ένα τέτοιο θέμα να προκύψει σε μια συνεδρία είναι για να απελευθερωθεί από μέσα μας και να πάψει να διαιωνίζεται από ζωή σε ζωή. Ο σκοπός είναι να εννοήσουμε και να συνειδητοποιήσουμε σε σχέση με αυτό, πρότυπα που ίσως ακολουθούμε σε αυτή τη ζωή ή να διαφωτιστούμε σε σχέση με πρόσωπα που παίζουν κάποιο ρόλο στη ζωή μας.

Φυσικά, τίποτα από όλα αυτά που αναφέραμε δεν αποτελούν κανόνα. Ωστόσο, είναι αποτέλεσμα 30άχρονης μελέτης και καταγραφής που στηρίχτηκαν σε πρόσωπα που δέχτηκαν να πειραματιστούν τα πρώτα χρόνια και στη συνέχεια να ευεργετηθούν από τα αποτελέσματα που είχαν στη ζωή τους ακολουθώντας την τεχνική αυτή.

Η τεχνική του Rebirthing θεωρείται ολοκληρωμένη καθώς «αγγίζει» όλες τις πτυχές του εαυτού μας και απόλυτα ασφαλής καθώς τα θέματα που προκύπτουν, προκύπτουν ακριβώς γιατί είμαστε έτοιμοι, κάθε φορά, να τα συνειδητοποιούμε.

Χρειάζεται μόνο να καταλάβουμε ότι όλα ξεκινούν από τη σκέψη μας και ότι η σκέψη μας είναι αυτή που δημιουργεί την πραγματικότητά μας. Αν δεν μας αρέσει η καθημερινότητά μας μπορούμε να την αλλάξουμε αλλάζοντας τον τρόπο που σκεπτόμαστε. Το Rebirthing ή, αλλιώς, Breathwork συμβάλλει στο να δούμε τον κόσμο και τον εαυτό μας κάτω από άλλο πρίσμα.

Από το 1974 υπάρχουν σχολές Rebirthing σε πολλές χώρες στον κόσμο και οι κανόνες εκπαίδευσης θέτονται από το <SPAN lang=EN-US style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: black; FONT-FAMILY: 'Times New Roman'; mso-ansi-languag



 
Powered by © e4U e4u.gr 1997-2008