DIODOS.info
Όνομα Χρήστη:

Κωδικός:


Lost Password?

Register now!
 

Νεο ραϊχική Σωματο-Ψυχοθεραπεία

Ένα δυναμικό είδος ψυχοθεραπείας και προσωπικής ανάπτυξης.

 

του Στάθη Λάζαρη, Ψυχολόγου-Ψυχοθεραπευτή

 

Η σωματο-ψυχοθεραπεία χρησιμοποιεί το σώμα και τη λεκτική ανάλυση για να επιφέρει αλλαγές και στα δύο επίπεδα της ανθρώπινης ύπαρξης, δηλαδή, και στο επίπεδο της προσωπικότητας και στο επίπεδο του σώματος. Αποτελεί τη συστηματική μελέτη της ανθρώπινης προσωπικότητας με βάση την ενεργειακή διαδικασία του σώματος.

 

Το σώμα είναι η πιο αυθεντική πηγή γνώσης για το σύνολο του εαυτού μας, επειδή όλα τα βιώματά μας είναι «γραμμένα» σε αυτό. Εάν μάθουμε να του δίνουμε την πρέπουσα προσοχή, τότε αναγνωρίζουμε τις άγνωστες πτυχές του εαυτού μας που βρίσκονται μέσα μας. Αυτή η εναρμόνιση με το σώμα μας, προσφέρει ζωτικότητα, αυθορμητισμό και δημιουργικότητα. Με άλλα λόγια, ψυχοσωματική ισορροπία και υγεία.

 

Η σωματο-ψυχοθεραπεία με ένα συστηματικό τρόπο οδηγεί το άτομο στην αυτογνωσία και στην αυτοαποδοχή, στη συναισθηματική αυτονομία και στην αποκατάσταση της ενεργειακής του ισορροπίας.

 

Η νέο-Ραϊχική σωματο-ψυχοθεραπεία βασίζεται στις μεγάλες ανακαλύψεις του Βίλχελμ Ράιχ και στις εξελίξεις του έργου του από τους μαθητές του, όπως οι Charles Kalley Ph.D,  A. Lowen M.D, D. Boadella κ.α.  

 

Η πολυεπίπεδη προσέγγιση που εφαρμόζει η σωματο-ψυχοθεραπεία είναι το μεγάλο πλεονέκτημα που διαθέτει σε σύγκριση με άλλα ψυχοθεραπευτικά συστήματα. Αυτό γιατί είναι αδύνατο για ένα άτομο μέσα στα πλαίσια μίας καθαρά λεκτικής θεραπείας να απελευθερώσει τελείως τα απωθημένα συναισθήματά του, επειδή είναι ακριβώς οι σωματικές εντάσεις που συγκρατούν την ελεύθερη έκφραση των συναισθημάτων. Το άτομο μπορεί να μιλάει επ’ άπειρον για τα συναισθήματά του, αλλά, εάν αυτά τα συναισθήματα συνεχίσουν να παραμένουν εγκλωβισμένα μέσα στο σώμα, δεν θα μπορέσει ποτέ να απαλλαγεί από αυτά.

 

Χαρακτηρολογική Θωράκιση

 

Το σώμα ενός νεογέννητου ανθρώπου είναι ευαίσθητο, απαλό και εύπλαστο. Και όσο ευαίσθητο και εύπλαστο είναι το σώμα του παιδιού, άλλο τόσο είναι και η ψυχή του. Ένα αφιλόξενο περιβάλλον, γονείς που έχουν χάσει την ευαισθησία τους και βρίσκονται σε χρόνια κατάσταση έντασης, γονείς που προσπαθούν να διαμορφώσουν το παιδί τους σύμφωνα με τις προσωπικές τους προκαταλήψεις (ακόμη και όταν έχουν καλές προθέσεις), γονείς που επιβάλλουν τη θέλησή τους με αρκετή δόση αυθαιρεσίας, όλα αυτά καθιερώνουν ένα οικογενειακό πλαίσιο αρνητικότητας που μεταφέρεται αναγκαστικά και πολύ σύντομα στο παιδί. Το σώμα και η ψυχή του θα αντιδράσουν ενστικτωδώς με ένταση και “σφίξιμο”, έτσι ώστε να προστατευτεί ο εσωτερικός εαυτός του.

 

Το παιδί στα πρώτα χρόνια της ζωής του δεν έχει άλλο τρόπο για να προστατευτεί από το μυϊκό “σφίξιμο” και την ψυχολογική συρρίκνωση. Είναι η μοναδική διέξοδος που διαθέτει για να νιώσει ασφάλεια και να εισπράξει προστασία και τρυφερότητα.

 

Οι τρόποι λοιπόν που χρησιμοποιούνται για να καλυφθεί η φυσιολογική ανάγκη για προστασία, οδηγούν με τον καιρό σε χρόνιες εντάσεις του μυϊκού συστήματος, το οποίο δεν μπορεί πλέον εύκολα να χαλαρώσει, και έτσι σχηματίζεται αυτό που ο Βίλχελμ Ράιχ , ο εμπνευστής των σύγχρονων μορφών σωματο-ψυχοθεραπείας, ονόμασε “Χαρακτηρολογική Θωράκιση”. Μέσα στα πλαίσια της “χαρακτηρολογικής θωράκισης” έχουν αποθηκευτεί όλα τα απωθημένα συναισθήματα, βιώματα και αναμνήσεις. Αυτή η προστατευτική ασπίδα γίνεται με το χρόνο η “δεύτερη φύση” μας. Για να επανέλθουμε στην “πρώτη φύση” μας και για να μπορέσουμε να εγκαταλείψουμε την αυτοδημιούργητη μυϊκή φυλακή μας, χρειάζεται, συνήθως, κάποια παρακίνηση ή διευκόλυνση από εξωτερικούς παράγοντες. Αν δεν συμβεί αυτό, τότε είμαστε καταδικασμένοι να επιβιώνουμε έχοντας εγκλωβίσει το σύνολο των συναισθημάτων μας και της προσωπικής μας ιστορίας στο σώμα μας. Από τα παραπάνω είναι σημαντικό να κατανοήσουμε την αναγκαιότητα να παρέμβουμε ψυχοθεραπευτικά σε αυτές τις αποκρυσταλλωμένες σωματικές δομές, έτσι ώστε να καταφέρουμε να εξασφαλίσουμε σε μόνιμη βάση την ψυχική μας ισορροπία και ανάπτυξη.

 

Αυτό το πετυχαίνουμε, γιατί μαζί με τη χαλάρωση των μυϊκών εντάσεων απελευθερώνονται από τον μυϊκό εγκλωβισμό τα απωθημένα συναισθήματα, οι απωθημένες σκέψεις και οι αναμνήσεις.

 

Τα μπλοκαρισμένα συναισθήματα δεν εκφράζονται και άρα δεν εκτονώνονται ποτέ. Η καταπίεση των συναισθημάτων είναι μία προστατευτική λειτουργία στην οποία συμμετέχει όλο το σώμα. Τα παιδιά μπορούν να σταματήσουν τα δάκρυά τους σφίγγοντας τους μύες που βρίσκονται γύρω από τα μάτια. Σταματούν το κλάμα σφίγγοντας το λαιμό και το διάφραγμα. Η αναπνοή γίνεται ρηχή για να σταματήσει η ορμή και η απελευθέρωση της ενέργειας η οποία διαφορετικά θα έφερνε στην επιφάνεια τα αισθήματα και τις αισθήσεις όπου το παιδί θα μπορούσε να τα νιώσει, και να τα εκτονώσει. Σφίγγοντας συγκεκριμένα σημεία του σώματος τα αισθήματα παραμένουν εγκλωβισμένα μέσα σε ένα αδιαπέραστο τείχος μυϊκής έντασης. Στη νέο-Ραϊχική σωματο-ψυχοθεραπεία, αυτό το λέμε θωράκιση. Το παιδί δημιουργεί έτσι έναν τρόπο αντίδρασης στον εξωτερικό κόσμο και αυτό γίνεται συνήθεια.

 

Αυτό επαναλαμβάνεται και ενισχύεται στον ενήλικα κάθε φορά που αντιμετωπίζει μία κατάσταση που φέρνει στην επιφάνεια ένα συναίσθημα ή ένα αίσθημα που είναι δυσάρεστο ή απειλητικό για τον ίδιο. Δυστυχώς, δεν μπλοκάρονται μόνο τα δυσάρεστα αισθήματα. Η νέκρωση των συναισθημάτων μας κάνει να μην νιώθουμε πλέον τίποτα. Το άτομο χάνει λοιπόν όλο και περισσότερο τη φυσιολογική ικανότητα να βιώνει τόσο τον πόνο όσο και τη χαρά.

 

Είναι προφανές ότι σε ορισμένα άτομα αυτά τα μπλοκαρίσματα είναι πιο διάχυτα και καταστροφικά από ότι σε κάποια άλλα, για όλους μας ωστόσο το τίμημα που πληρώνουμε είναι ότι χάνουμε τη ζωντάνια και την ικανότητα να αισθανόμαστε. Ως ενήλικες παίρνουμε πάρα πολλές από τις εμπειρίες μας σαν δεδομένες, οπότε δεν συνειδητοποιούμε ότι χάνουμε την ικανότητα να αισθανόμαστε. Η σεξουαλική μας λειτουργία δεν έχει επαφή. Δεν παρατηρούμε πλέον τον πλούτο που χάνουμε στη ζωή μας. Ατονούμε, απονεκρωνόμαστε και αποξενωνόμαστε από τους άλλους.

 

Όταν αναπτύσσουμε αυτή την άκαμπτη συμπεριφορά καταπνίγοντας τα ανεπιθύμητα αισθήματα, τότε όχι μόνο δε βιώνουμε τον πόνο και τη χαρά, αλλά δεν εκφράζουμε αυτά τα συναισθήματα. Όπως στο μπλοκάρισμα και την έκφραση του πόνου και της χαράς συμμετέχουν συγκεκριμένα σημεία του σώματος, έτσι και η απελευθέρωση του πόνου είναι απαραίτητη προκειμένου το άτομο να βιώσει πλήρως την έκφραση της χαράς.

 

Το ασυνείδητο είναι μία αποθήκη παιδικών αναμνήσεων και οδυνηρών συναισθημάτων. Το μερικώς μπλοκαρισμένο αυτό υλικό είναι ωστόσο εξαιρετικά σημαντικό για τη διαδικασία της ίασης. Όταν μία εμπειρία της παιδικής ηλικίας είναι ιδιαίτερα τραυματική και οι συνθήκες της ζωής του παιδιού δεν στηρίζουν την αντιμετώπιση του τραύματος, η εμπειρία αυτή, συμπεριλαμβανομένων των αισθημάτων, των σκέψεων, των κινήσεων και των αισθητικών πληροφοριών, μπλοκάρονται συνήθως από τη συνείδηση και αποθηκεύονται στο σώμα. Συνεπώς, το σώμα είναι το ασυνείδητο.

 

Οι “πληροφορίες” αυτές δεν είναι προσιτές σε συνειδητό επίπεδο. Συνεχίζουν όμως να επηρεάζουν τη ζωή και την ανάπτυξη του ατόμου με τρόπο που δημιουργεί σύγχυση. Η σκέψη και το συναίσθημα αποσχίζονται.

 

Στη νέο-Ραϊχική σωματο-ψυχοθεραπεία αποσκοπούμε στη γεφύρωση της σκέψης και των συναισθημάτων, του νου και του σώματος. Ο θεραπευτής προσπαθεί να διευκολύνει την ενσωμάτωση της σκέψης και των αισθημάτων με τη χαλάρωση της σωματικής θωράκισης, επιτρέποντας έτσι στα καταπιεσμένα αισθήματα και τις αναμνήσεις να έλθουν στην επιφάνεια. Το μπλοκαρισμένο υλικό μπορεί τότε να βιωθεί συνειδητά. Σε αυτό το πλαίσιο μιλάμε για την απελευθέρωση αυτών των πληροφοριών από το σώμα σαν “σωματικές αναμνήσεις”.

 

Φυσιολογία και Συναισθήματα

 

Επιστημονικές έρευνες απέδειξαν την άρρηκτη σχέση μεταξύ σώματος, συναισθήματος και νου, την οποία ο Ράιχ πρώτος είχε τεκμηριώσει και προτείνει στον επιστημονικό κόσμο της εποχής του. Έχει αποδειχθεί ότι τα συναισθήματά μας επηρεάζουν τη φυσιολογία του σώματος. Ο φόβος μπορεί να προκαλέσει ταχυπαλμία. Ο θυμός προκαλεί υπέρταση. Σε ορισμένες περιπτώσεις ο μπλοκαρισμένος θυμός και φόβος μπορούν να οδηγήσουν σε εγκεφαλικό. Το έλκος και οι γαστρεντερικές διαταραχές πολύ συχνά έχουν αποδοθεί σε συναισθηματικούς παράγοντες. Η αρθρίτιδα, το άσθμα, η κνίδωση, η φυματίωση, ακόμα και το κοινό κρυολόγημα είναι ψυχοσωματικές εκδηλώσεις.

 

Ορισμένες μελέτες για τον καρκίνο δείχνουν ότι ο φόβος, το μίσος και οι ενοχές είναι αίτια πολλών μορφών καρκίνου. Στην πραγματικότητα οι “καλοί” μπορεί να έχουν περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν καρκίνο από εκείνους που εκφράζουν πιο άμεσα τα συναισθήματά τους. Άλλα αποτελέσματα ερευνών αποδεικνύουν ότι αυτοί που πάσχουν από κατάθλιψη μπορούν να γίνουν καλά πιο γρήγορα με τη σωματική κίνηση παρά με κάποιο είδος ψυχοθεραπείας. Οι ψυχοσωματικές παθήσεις φαίνεται ότι είναι αποτέλεσμα μακρoκροχρόνιου στρες που πηγάζει από την καταπίεση των μη αποδεκτών συναισθημάτων. Ωστόσο, κάθε είδους σωματική διαταραχή και νευρωτική συμπεριφορά μπορεί να αποδοθεί σε αυτήν τη διαδικασία. Τα ευρήματα αυτά έχουν τεκμηριωθεί επιστημονικά τα τελευταία 20 χρόνια.

 

Πώς δουλεύει η σωματο - ψυχοθεραπευτική διαδικασία

 

Η συστηματική δουλειά με τη νέο-Ραϊχική  σωματο-ψυχοθεραπεία είναι ένα εκτεταμένο ταξίδι στον εσωτερικό μας κόσμο. Ανεξάρτητα από τις ιδιαιτερότητες που παρουσιάζει το εσωτερικό ταξίδι του καθενός μας, υπάρχουν τρεις φάσεις που λίγο πολύ είναι κοινές.

 

Το ταξίδι αυτό στην πρώτη φάση του επικεντρώνεται στην επεξεργασία, εκτόνωση και αποδοχή των επώδυνων συναισθημάτων, όπως είναι η θλίψη, ο φόβος, ο θυμός, οι ενοχές, η στέρηση κ.α.

 

Στη δεύτερη φάση - αφού τα επώδυνα συναισθήματα έχουν δουλευτεί επαρκώς- τα θετικά συναισθήματα, όπως είναι η χαρά, η ευχαρίστηση, η αγάπη, η εσωτερική δύναμη, η αυτοεκτίμηση, η εμπιστοσύνη, η αρμονία κ.α. έρχονται πλέον στην επιφάνεια από βαθιά μέσα μας και τα δουλεύουμε. Αν και ακούγεται παράδοξο, είναι αλήθεια ότι φοβόμαστε και απωθούμε τα θετικά συναισθήματα περισσότερο από τα αρνητικά. Εδώ αναφερόμαστε στη βαθύτερη βίωση των συναισθημάτων και όχι στην επιφανειακή εμπειρία τους που συνήθως έχουμε στην καθημερινότητα. Κατά συνέπεια, εύκολα θα μπορούσε κανείς να αποφύγει να δουλέψει με αυτά. Για αυτό η επεξεργασία των θετικών συναισθημάτων, η αποδοχή τους και τελικά η ενσωμάτωσή τους στην προσωπικότητα είναι καίριας σημασίας.

 

Η τρίτη φάση της σωματο-ψυχοθεραπευτικής διαδικασίας εστιάζεται περισσότερο στο ενεργειακό επίπεδο και τις νευροφυτικές λειτουργίες του αυτόνομου νευρικού συστήματος με στόχο την ανάπτυξη της ικανότητας για βαθύτερη παράδοση στις βιο-ενεργειακές λειτουργίες του οργανισμού, όπως είναι το «αντανακλαστικό του οργανισμού», οι ανεμπόδιστα αναδυόμενες εκφραστικές κινήσεις, οι δονήσεις και η ενέργεια. Το άτομο αναπτύσσει μία πολύ σημαντική ικανότητα: να μπορεί κατά βούληση, όπου το κρίνει κατάλληλο, να συγκρατεί, να διατηρεί και να κατευθύνει τα συναισθήματα του χωρίς όμως αυτό να έχει σαν συνακόλουθο αποτέλεσμα το μπλοκάρισμα του ενεργειακού του συστήματος και την απώθηση του συναισθήματος, κάτι που δυστυχώς συμβαίνει στην παιδική ηλικία. Έτσι το άτομο παύει να γίνεται «θύμα» του παρορμητισμού, των συναισθημάτων και των ενορμήσεών του.

 

Η μεθοδολογία της νέο-Ραϊχικής σωματο-ψυχοθεραπείας είναι δομημένη έτσι ώστε:

Α. Να επαναπροσεγγίζεται το τραυματικό παρελθόν μέσα στο πλαίσιο του «Εδώ και Τώρα». Οι τραυματικές αναμνήσεις αναδύονται όχι μόνο νοητικά αλλά πλήρως βιωματικά, γειωμένες στο Παρόν μέσω της σωματικής εμπειρίας. Έτσι πλέον δεν μιλάμε για απλή ανάμνηση όπως στην ψυχανάλυση αλλά για αναβίωση του ψυχικού τραύματος.

 

Β. Να χρησιμοποιείται ταυτόχρονα η σύγχρονη λειτουργική και η κλασική δομική προσέγγιση στη δουλειά με τη μυϊκή θωράκιση.

 

Γ. Να δουλεύονται το ενδοπροσωπικό και το διαπροσωπικό επίπεδο. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στις σχέσεις που αναπτύσσονται ανάμεσα στον ψυχοθεραπευτή και τα μέλη της ομάδας.

 

Δ.  Να δουλεύονται ταυτόχρονα και τα τρία αλληλένδετα επίπεδα, σωματικό, ενεργειακό και νοητικό.

 

Η Συνεδρία

 

Το κλειδί της προσέγγισής μας για το άνοιγμα της θωράκισης και της αντιμετώπισης των προβλημάτων που απορρέουν από αυτήν είναι η σωματο-ψυχοθεραπευτική συνεδρία. Στα πλαίσια της συνεδρίας, ο θεραπευόμενος καλείται να βαθύνει την αναπνοή του και να παραδοθεί σε ό,τι πρόκειται να αναδυθεί. Χωρίς ο θεραπευόμενος να βιάζει κανένα συναίσθημα ή ενεργειακή διαδικασία καλείται να αφήσει ελεύθερο οποιοδήποτε συναίσθημα ή εκφραστική κίνηση έρθει στην επιφάνεια και να το επεξεργαστεί με τη βοήθεια του θεραπευτή. Ο θεραπευτής είναι παρών  προκειμένου να ενθαρρύνει, να στηρίξει και να περιβάλλει ενεργειακά το άτομο προσφέροντάς του την ποιοτική ανθρώπινη παρουσία, η έλλειψη της οποίας εκ μέρους των γονέων θεωρείται η βάση των ψυχικών προβλημάτων του. Η χωρίς όρους προσφορά της Παρουσίας αυτής από τον θεραπευτή και η αφομοίωσή της από τον θεραπευόμενο είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της θεραπευτικής διαδικασίας. Η επικοινωνία, η επαφή και το ενεργειακό μοίρασμα διαμέσου των ματιών θεωρούνται ιδιαιτέρως σημαντικά.  

 

Αποτελέσματα της νέο-Ραϊχικής σωματο-ψυχοθεραπείας

 

Η σωματο-ψυχοθεραπεία είναι ένα ολιστικό, συναρπαστικό και αποτελεσματικό είδος ψυχοθεραπείας, επειδή η προσωπική αλλαγή του ατόμου καθρεφτίζεται και στο επίπεδο της προσωπικότητας, αλλά και στο επίπεδο της δομής και λειτουργίας του σώματος. Πρόκειται για ένα δυναμικό μοντέλο ψυχοθεραπείας που επιφέρει θετικές και μόνιμες αλλαγές, βοηθώντας το άτομο να αυτοσυνειδητοποιηθεί και να κατανοήσει καλύτερα τη σχέση σώματος και ψυχής. Επιπρόσθετα, το άτομο αναδύεται μέσα από αυτήν την ψυχοθεραπευτική διαδικασία ουσιαστικά ολοκληρωμένο. Αυτή η ολοκλήρωση εκφράζεται με αυθεντική αυτοπεποίθηση, ζωντάνια και όρεξη για ζωή, με γνήσια ικανότητα για αποτελεσματική, γεμάτη δημιουργικότητα εκπλήρωση των επιθυμιών του και με τη σίγουρη αίσθηση ότι ωριμάζει και αναπτύσσεται.

 

Θεαματικές αλλαγές συμβαίνουν ως αποτέλεσμα της διαδικασίας. Η φωνή χαμηλώνει, το βλέμμα μαλακώνει και καθαρίζει. Οι άντρες συχνά αποκτούν πάλι την ικανότητα να θυμώνουν και να εκφράζονται ξεκάθαρα. Το άτομο που δεν μπορεί να έχει έλεγχο του εαυτού του αποκτά την ικανότητα να εστιάζει και να κεντράρει την προσοχή του. Το εσωστρεφές άτομο μπορεί να γίνει πιο ανοιχτό στην επαφή  του με τους άλλους. Η σεξουαλική εμπειρία βαθαίνει καθώς αναπτύσσεται η ικανότητα για πλήρη παράδοση στις βιο-ενεργειακές λειτουργίες.

 

Επίσης, οι συγκρουσιακές καταστάσεις μεταλλάσσονται, η αυτοεκτίμηση και η Εικόνα του Εαυτού αναπτύσσονται, η ενεργειακή ισορροπία αποκαθίσταται και το άτομο αποκτά μία βαθύτερη αίσθηση ανοιχτού στόχου στη ζωή του.

 

Θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι η νέο-Ραϊχική σωματο-ψυχοθεραπεία δεν βοηθάει μόνο στην επίλυση των διαφόρων προβλημάτων. Δεν ασχολείται μόνο με τις επώδυνες πλευρές της ζωής. Βοηθάει το άτομο να σταθεί στα πόδια του, να αντιμετωπίσει τους φόβους του, να βρει τη δύναμή του, να ανακαλύψει τα ταλέντα του και να δημιουργήσει τη δικιά του ζωή, όπου η χαρά, η δημιουργικότητα και η εμπιστοσύνη θα έχουν χώρο να εκφραστούν και να αναπτυχθούν   

 

 



 
Powered by © e4U e4u.gr 1997-2008