DIODOS.info
Όνομα Χρήστη:

Κωδικός:


Lost Password?

Register now!
 

 

 

 

 

Η ΨΥΧΟΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗ ΤΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ
ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ

 

Συγγραφείς

Δημήτρης Βιντζηλαίος,     Σύμβουλος Επιχειρήσεων, Εμψυχωτής Θεάτρου

Σίμος Παπαδόπουλος,        Εμψυχωτής Θεάτρου, Παιδαγωγός, Διδάκτωρ    Πανεπιστημίου Αθηνών.

 Ελένη Παπαδοπούλου, Ηθοποιός, Εμψυχώτρια και Δασκάλα Θεατρικού Παιχνιδιού

 

 

Για να κατανοήσουμε τον εαυτό μας και να δώσουμε απαντήσεις σε σημαντικά ερωτήματα που μας απασχολούν, είναι ανάγκη να διερευνήσουμε τις αξίες, τις στάσεις και την καθημερινή μας πρακτική. Τι πραγματικά πιστεύουμε για το νόημα της ζωής, για τον εαυτό μας, τις διαπροσωπικές μας σχέσεις, το διάλογο, τη δημοκρατία, το φυσικό περιβάλλον; Τι θέλουμε από τη ζωή μας, από τους άλλους και τι μπορούμε να δώσουμε σ’ αυτές τις σχέσεις; Θέλουμε να εμβαθύνουμε τη σκέψη και το συναίσθημά μας; Πώς αλήθεια κρίνουμε και πώς συμπεριφερόμαστε στις καταστάσεις που μας συμβαίνουν;

Όλα τα παραπάνω μας προβληματίζουν για το ποιοι είμαστε, τι μπορούμε να κάνουμε και πώς μπορούμε να βοηθηθούμε για να καταλάβουμε, να ενεργήσουμε και να πετύχουμε τους στόχους μας, για να ζωντανέψουμε τα όνειρά μας.

Τι σημαίνει προσωπική ανάπτυξη;

Προσωπική ανάπτυξη σημαίνει να είμαστε ανά πάσα στιγμή στη ζωή μας έτοιμοι να δίνουμε απάντηση στα τρία βασικά ερωτήματα: «ποιoς είμαι σε σχέση με τους άλλους και τον κόσμο;», «τι θέλω, τι ζητάω, ποιoς είναι ο σκοπός μου;» και «πώς μπορώ να πετύχω, πώς μπορώ να πληρώσω το σκοπό μου, πώς μπορώ να ζω μια ζωή γεμάτη νόημα που ξεχειλίζει από ικανοποίηση;».

Η προσωπική ανάπτυξη είναι ένας δρόμος με αφετηρία εμάς και προορισμό την εκπλήρωση του δυναμικού που κρύβουμε μέσα μας,  ένας δρόμος που θα πρέπει να τον περπατήσουμε. Εμείς θα σας βοηθήσουμε να ανακαλύψετε αυτό το δρόμο και να τον περπατήσετε με τη βοήθεια της Ψυχοπαιδαγωγικής του Θεάτρου.

Κάθε άνθρωπος είναι ικανός να δράσει. Για να επιβιώσουμε θα πρέπει να δράσουμε και να παρατηρήσουμε τον εαυτό μας και τα αποτελέσματά των δράσεών μας στο περιβάλλον. Όλοι στην καθημερινή μας ζωή υποδυόμαστε σειρά διαφορετικών ρόλων, όπως το ρόλο της μητέρας, του πατέρα, της φίλης, του εραστή, του αφεντικού. Σε αυτούς τους ρόλους χρησιμοποιούμε την ίδια γλώσσα που και οι ηθοποιοί χρησιμοποιούν στη σκηνή: τις φωνές μας, τα σώματά μας, τις κινήσεις μας και τις εκφράσεις μας. Μεταφράζουμε τα συναισθήματά μας και τις επιθυμίες μας σε μία θεατρική γλώσσα. Το ότι έχουμε ανθρώπινη υπόσταση σημαίνει ότι έχουμε και μια θεατρική υπόσταση. Συνυπάρχει μέσα μας ο ηθοποιός και ο θεατής, με σκηνή και σενάριο τη ζωή. Καθένας μας αποτελεί από μόνος του ένα θέατρο.

Η διερεύνηση του εαυτού μας μέσα από την Ψυχαγωγική του Θεάτρου

Η Ψυχοπαιδαγωγική του Θεάτρου είναι μια διαδικασία, όπου μέσα από το παιχνίδι και το διάλογο καλούμαστε να εκφράσουμε τις ιδέες και τα συναισθήματά μας στην ομάδα και να επικοινωνήσουμε ως πρόσωπα με τους άλλους, σε ένα περιβάλλον ασφάλειας και εμπιστοσύνης. Παρότι δεν απαιτείται καμιά ειδική θεατρική γνώση από τους συμμετέχοντες, προσφέρεται σε κάθε πρόσωπο η ευκαιρία να δράσει δημιουργικά, επιλέγοντας διαφορετικούς τρόπους συμπεριφοράς και δοκιμάζοντας και ελέγχοντας τα όριά του, κι ακόμα καλείται να σκεφτεί τι έκανε και τι θα μπορούσε να κάνει κατά τη διάρκεια της δράσης. Έτσι, με τη διαρκή και συστηματική στήριξη του εμψυχωτή, κάθε πρόσωπο συμμετέχει στην προσωπική του διερεύνηση. Παρατηρεί τον εαυτό του, παρακολουθεί την οπτική των άλλων στην ομάδα και σταδιακά οδηγείται στη συνειδητοποίηση του τρόπου που κρίνει και αντιδρά στα πράγματα, συνειδητοποιεί τα αποτελέσματα στον εαυτό του και στις σχέσεις με τους άλλους, αποφασίζει να αλλάξει σε εκείνους τους τομείς που δεν τον ικανοποιούν, δοκιμάζει νέες προσεγγίσεις και εδραιώνει νέες αντιλήψεις, στάσεις και συμπεριφορές. Με αυτό τον τρόπο η ψυχοπαιδαγωγική του θεάτρου δίνει τη δυνατότητα στον άνθρωπο να επιτύχει την προσωπική του ανάπτυξη.

Ο εαυτός μας, το βασικό εμπόδιο της προσωπικής μας ανέλιξης

To βασικό εμπόδιο που συνήθως συναντάμε οι άνθρωποι στην προσπάθειά μας για ανέλιξη, τόσο στην επαγγελματική όσο και στην προσωπική μας ζωή είναι ο ίδιος μας ο εαυτός. Επιθυμούμε να αντιλαμβανόμαστε και να ερμηνεύουμε το περιβάλλον μας, είτε το επαγγελματικό είτε το κοινωνικό, χωρίς πρωτύτερα να έχουμε αντιληφθεί σε βάθος και σε όλες του τις διαστάσεις τον εαυτό μας.

Η προσωπική μας ανάπτυξη και ειδικότερα η αυτογνωσία συνδέεται με την ανάγκη για σωματική, συναισθηματική και νοητική απελευθέρωση από οπτικές που έχουμε υιοθετήσει, από υποκειμενικές αντιλήψεις που επιμένουμε να υποστηρίζουμε, από πράγματα που μας περιορίζουν ή και εγκλωβίζουν το εύρος της σκέψης και της ψυχοσυναισθηματικής μας κατάστασης.

Αλλά στον κόσμο δεν υπάρχουμε μόνο εμείς, υπάρχουν και οι «άλλοι». Η ανάγκη να επικοινωνούμε με γνησιότητα με τους άλλους γύρω μας έχει πρωταρχική σημασία για την κοινωνική μας ανάπτυξη. Η σκέψη μας είναι κοινωνική και οι ιδέες μας καταξιώνονται στη συνάντησή μας με τους άλλους. Θέλουμε οι άλλοι να μας αναγνωρίζουν, να μας κατανοούν, να μοιράζονται τις αγωνίες και τις προσδοκίες μας.

Η επικοινωνία είναι το υλικό με το οποίο χτίζονται οι διαπροσωπικές σχέσεις. Η επικοινωνία και η διαπροσωπική σχέση είναι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Όπου υπάρχει καλή επικοινωνία υπάρχει και καλή σχέση και αντιστρόφως.

Επικοινωνόντας με τη γλώσσα των συναισθημάτων

Μεταξύ του εαυτού μας και των άλλων θα πρέπει να υπάρχει ισορροπία που η επιτυχία της αποτελεί έκφανση της συναισθηματικής νοημοσύνης. Τι σημαίνει συναισθηματική νοημοσύνη; Μα τι άλλο παρά να ξέρουμε να απαντάμε σε ερωτήματα όπως: Ξέρω να αναγνωρίσω τι νιώθω; Μπορώ να διακρίνω μεταξύ των συναισθημάτων μου; Κατανοώ γιατί βιώνω αυτά τα συναισθήματα; Και όταν τα βιώνω, τι νιώθω; Ποια είναι τα συναισθήματά μου για τα συναισθήματά μου;  Για να απαντήσουμε σε αυτά τα ερωτήματα, είτε αυτά αφορούν τα δικά μας συναισθήματα είτε τα συναισθήματα των άλλων, χρειάζεται να κατανοήσουμε τα σήματα που εκπέμπουν τα συναισθήματα, έναν κώδικα επικοινωνίας, μία γλώσσα.

Η γλώσσα αυτών των συναισθημάτων είναι το σώμα μας στην ολότητά του. Οι χειρονομίες, οι εκφράσεις του προσώπου, η κίνησή και η στάση μας στο χώρο, η φωνή μας, όλα μιλούν για το πώς αισθανόμαστε. Οι ικανότητες της Συναισθηματικής Νοημοσύνης, όπως η επίγνωση του τι νιώθω, το πώς ελέγχω και ενεργοποιώ τα συναισθήματά μου και το πώς τα χρησιμοποιώ για να επικοινωνήσω βασίζονται στο σώμα μας και τις δυνατότητες έκφρασής του.

Έτσι με την ψυχοπαιδαγωγική του θεάτρου μπορούμε να προσεγγίσουμε το τρίπτυχο:

Ø      Αυτογνωσία 

Ø      Επικοινωνία και Διαπροσωπικές Σχέσεις

Ø      Συναισθηματική Νοημοσύνη

Η ψυχοπαιδαγωγική του θεάτρου προσφέρει στον καθένα μέσα για να αναλύσει το παρελθόν του σε σχέση με το παρόν του και στη συνέχεια να εφεύρει το μέλλον του χωρίς να περιμένει να του συμβεί. Το παιζόδραμα μάς βοηθά να ανακαλύψουμε μια γλώσσα που κατέχουμε – μαθαίνουμε πώς να ζούμε στην κοινωνία παίζοντας θέατρο. Μαθαίνουμε πώς να αισθανόμαστε αισθανόμενοι, πώς να σκεφτόμαστε σκεπτόμενοι, πώς να δρούμε δρώντας.  Το παιζόδραμα δεν είναι παρά μία πρόβα, μία προετοιμασία για τη δική μας πραγματικότητα.

Το παιζόδραμα είναι ένα σύστημα που ενεργοποιεί τους ανθρώπους να δράσουν μέσα από τη φαντασία και να γίνουν πρωταγωνιστές, να ολοκληρωθούν σαν δρόντα υποκείμενα της ίδιας τους της ζωής.

 

 

 

 

 

 



 
Powered by © e4U e4u.gr 1997-2008