DIODOS.info
Όνομα Χρήστη:

Κωδικός:


Lost Password?

Register now!
 

 

 

 

Η Λειτουργία της Ζωτικής Ενέργειας στη Σωματο-Ψυχοθεραπεία

 

 

            Σύμφωνα με πολλές σύγχρονες θεραπευτικές προσεγγίσεις (π.χ. του Β. Ράιχ, Radionics, Ομοιοπαθητική) αλλά και με πολλά παραδοσιακά συστήματα για την εξέλιξη του ανθρώπου (π.χ. Γιόγκα, Ταοϊσμός), ο ανθρώπινος οργανισμός είναι ένα ενεργειακό σύστημα. Κάθε έκφραση της ζωής, υλική-σωματική ή πνευματική-ψυχική, σε συμπαντικό και σε ατομικό επίπεδο βασίζεται στην Πρωταρχική Δύναμης της Ζωής. Οι Κινέζοι ονομάζουν αυτή την δύναμη Chi, οι Ινδοί Prana, οι Ινδιάνοι της Βόρειας Αμερικής Skan, Ο Σ. Φρόυντ την ονόμασε Λίμπιντο, ο Βίλχελμ Ράϊχ Οργόνη και ο C. Kelley Radix.

             

Απτές εμπειρίες με τη Βιο-ενέργεια

 

            Η σύγχρονη επιστήμη έχει αναπτύξει μεθόδους όπως η Κιρλιανή φωτογραφία, οι οποίες καταγράφουν το ενεργειακό πεδίο του ανθρώπινου οργανισμού.  Η θέση ότι ο άνθρωπος έχει, εκτός από το ορατό φυσικό σώμα, και ένα ενεργειακό πεδίο, είναι πλέον ένα επιστημονικά τεκμηριωμένο γεγονός πέρα από οποιαδήποτε αμφιβολία. Αλλά επειδή η κουλτούρα μας, μέχρι πρόσφατα, είχε διαποτιστεί με υλιστικές απόψεις βασισμένες στη Αριστοτέλεια φιλοσοφία, οι θεωρίες και τα σχετικά επιστημονικά δεδομένα δεν είναι πάντα ικανά για να πείσουν έναν άνθρωπο για μια τόσο θεμελιακή διάσταση της ζωής: για τη Βιο-ενεργειακή υπόσταση του ανθρώπου. Όταν, μάλιστα,. Γι’ αυτό είναι σκόπιμο να αναφερθούμε σε γεγονότα τα οποία έχουν υπάρξει για όλους τους ανθρώπους, πηγή προσωπικών απτών εμπειριών με τη Βιο-ενέργεια.

            Ένα τέτοιο γεγονός είναι η επαφή με τα παιδιά. Η ζωντάνια των ματιών τους, η ακτινοβολία της περιέργειας και της ζεστασιάς, όπως εκφράζεται μέσα από τα μάτια τους μας “μιλούν” με εύγλωτο τρόπο για τη ρέουσα Βιο-ενέργεια των παιδιών που προεκτείνεται προς τα έξω, προς εμάς, προς τον κόσμο, με διάθεση και σκοπό να συναντηθούν, να αλληλεπιδράσουν και ενδεχόμενα να ενωθούν ενεργειακά μαζί μας…

Μπορούμε επίσης να παρατηρήσουμε την ενεργειακή δεκτικότητα των ματιών του παιδιού καθώς αυτά κυριολεκτικά ρουφούν, όχι μόνο τις οπτικές πληροφορίες αλλά κυρίως τη Βιο-ενέργεια που τους δίνει το περιβάλλον μεσ’ από τις διάφορες συναισθηματικές εκδηλώσεις των άλλων, όπως για παράδειγμα ένα βλέμμα γεμάτο αγάπη και τρυφερότητα. Η Βιο-ενεργειακή δεκτικότητα των ματιών των παιδιών είναι τόσο αμπλοκάριστη ώστε όταν ένας ενήλικας επικοινωνεί με ένα παιδί, πολλές φορές νιώθει τη ζεστασιά, την αγάπη και τη ζωντάνια να ξυπνούν μέσα του -χωρίς ο ίδιος να το έχει επιδιώξει- και να εκφράζονται τα συναισθήματα αυτά μέσα από τα μάτια του, προεκτεινόμενα  προς το παιδί.

 

Η Ζωτική Ενέργεια στο Ραϊχικό μοντέλο

 

            Στο Ραϊχικό μοντέλο ο όρος Οργόνη υποδηλώνει την Κοσμική διάσταση της Πρωταρχικής Δύναμης της Ζωής ενώ ο όρος Βιο-ενέργεια αναφέρεται στη μορφοποιημένη συγκέντρωση Οργόνης που απαρτίζει ένα Ζων Ενεργειακό Σύστημα. Στο παρών δημοσίευμα συνήθως προτιμάται η χρήση  του όρου Ζωτική Ενέργεια λόγω του ότι είναι γενικότερα αποδεκτός ανεξαρτήτως του θεωρητικού μοντέλου που υιοθετεί κάποιος. Ο όρος Ζωτική Ενέργεια αναφέρεται και στο κοσμικό επίπεδο αλλά και στο ατομικό επίπεδο ενός ανθρώπινου Ενεργειακού Συστήματος.

 

            Ο ψυχίατρος - ψυχαναλυτής και ερευνητής Βίλχελμ Ράιχ, στην προσπάθειά του να περιγράψει με περισσότερη ακρίβεια τις ανακαλύψεις του, χρησιμοποιούσε διαφορετικούς όρους για την καταγραφή των γνώσεων και διαπιστώσεών του σχετικά με την Πρωταρχική Δύναμης της Ζωής.  Στην αρχή προώθησε και εξερεύνησε τη θεωρία τού Βιο-Ηλεκτρισμού, μέχρι που κατέλειξε στην ιδέα - διαπίστωση της Οργόνης, δηλ. μιας απανταχού παρούσας Ενέργειας που συμμετέχει σε όλες τις διαδικασίες της Φύσης και από την οποία δημιουργείται και  η Ύλη.

            Ο αμερικανός καθηγητής ψυχολογίας και μαθητής του Β. Ράιχ C. Kelley Ph.D. χρησιμοποίησε τον όρο “Radix” (λατινικά: η ρίζα) για να περιγράψει τη Ζωτική Ενέργεια, - την οποία ο Β. Ράιχ ονόμαζε Οργόνη - προκειμένου να εκφράσει την ολοένα πιο διαφοροποιούμενη εικόνα που είχε για τη Ζωτική Ενέργεια - Οργόνη. Επειδή η Οργόνη διέφερε στην ουσία από άλλες (γνωστές) μορφές ενέργειας - ρέοντας από χαμηλές σε υψηλές ενεργειακές φορτίσεις - ο C. Kelley θέλησε να κάνει ακόμη πιό εμφανή αυτή τη διαφοροποίηση και χρησιμοποίησε τον όρο Radix. Ο C. Kelley ανέπτυξε τη θεωρία, ότι η Ζωτική Ενέργεια δεν μπορεί να περιοριστεί σ΄ένα υπόστρωμα, από το οποίο δημιουργείται ενέργεια. Συγκεκριμένα: το Radix περιλαμβάνει και το υπόστρωμα αλλά και τη διαδικασία, από όπου απορρέουν Ενέργεια και Ύλη.

  

            Στο πλαίσιο αυτού του νέου θεωρητικού προσδιορισμού, ο C. Κelley συνέχιζε να εξελίσσει τη δική του ορολογία, βασιζόμενος πάντα στον πυρήνα της Ραϊχικής θεωρίας. Οι κεντρικοί όροι που δημιουργήθηκαν ήταν: Παλμική-Κίνηση (Pulsation), ΚόντραΠαλμική-Κίνηση (CounterPulsation) που χρησιμοποιήθηκαν μαζί με τους όρους Φόρτιση, Εκφόρτιση. Αυτοί οι νέοι όροι δεν περιγράφουν μόνο τις θεμελιώδεις ικανότητες του Radix, αλλά αποδείχθηκαν και εξαιρετικά χρήσιμοι στην πρακτική εφαρμογή της μεθόδου Radix στη Σωματο-Ψυχοθεραπεία, όπως και στην ανάπτυξη νέων τεχνικών εργασίας με το σώμα.

 

ΖΩΤΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΚΑΙ ΣΩΜΑΤΟ-ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑ

 

            Η Ζωτική Ενέργεια πάλλεται. Ρέει μέσω του σωματικού πλάσματος προς τα έξω και ρέει ξανά προς τα μέσα, ο οργανισμός φορτίζεται μ΄ αυτή και την εκφορτίζει ξανά. Είναι η προέλευση του σώματος, του συναισθήματος και του ενεργειακού μας πεδίου. Βιώνουμε την ροή της Ζωτικής ενέργειας ως ενόρμηση, ως υποκειμενικό συναίσθημα και ως αντικειμενική, ορατή προς τα έξω, κίνηση. Τα συναισθήματα - ενορμήσεις στο επίπεδο του ψυχισμού - είναι μία έκφραση του παλμού της Ζωτικής ενέργειας, ένα επακόλουθο της ενεργειακής διαδικασίας. Ο δικός μας πολύ προσωπικός τρόπος να μπλοκάρουμε ή να επιτρέπουμε την ροή της Ζωτικής ενέργειας, διαμορφώνει και δημιουργεί την εμπειρία μας, το βίωμα του εαυτού μας και του περιβάλλοντός μας. Η περιγραφή που ακολουθεί βασίζεται στο μοντέλο του Β. Ράιχ και στις εξελίξεις που έχουν έρθει σε αυτό από τους μαθητές του (A. Lowen, C. Kelley, E. Baker, J. Pieracos, κ.λπ.).

 

Όταν αναπνέει ο Βασίλης

 

            Όταν αναπνέει ο Βασίλης, τότε γεμίζει τα πνευμόνια του με καθαρό αέρα, στην εκπνοή του όμως δεν τα αδειάζει ποτέ ολοκληρωτικά. Στην Άννα είναι αντίστροφα. Εισπνέει περιορισμένα και εκπνέει αργά και ολοκληρωτικά. Η αναπνοή της Μαρίας βρίσκεται ακριβώς στη μέση. Εισπνέει και εκπνέει προσεχτικά και ελάχιστα. Και οι τρεις έχουν ένα συγκεκριμένο πρότυπο αναπνοής. Μέσω της αναπνοής ελέγχουν ασυνείδητα την ενεργειακή λειτουργία του οργανισμού τους, την ελεύθερη ροή της Ζωτικής  Ενέργειας. Κι αυτό για έναν καλό λόγο. Στην πορεία της προσωπικής τους ιστορίας έχουν μάθει να προστατεύονται από συγκεκριμένες δυσάρεστες ή οδυνηρές εμπειρίες και να τις κατακρατούν στο οργανισμό τους. Ταυτόχρονα όμως μπλοκάρουν την συνειδητοποίηση και την έκφραση των εσώτερων επιθυμιών και αναγκών τους και την εκπλήρωσή τους.

            Σαν παιδιά αφηνόμαστε ανεμπόδιστα στα συναισθήματα και στις ενορμήσεις μας. Ενα παιδί που υποφέρει, φωνάζει, ένα παιδί που είναι οργισμένο, μαίνεται, ένα παιδί που πεινά, θέλει να φάει. Από την ημέρα της γέννησής μας μαθαίνουμε σταδιακά ποιά συναισθήματα γίνονται αποδεκτά, ποιές ανάγκες μπορούν να ικανοποιηθούν. Αν ένα παιδί που δακρύζει ή κλαίει το  αντιμετωπίζουν συχνά-πυκνά με ψυχρή “ουδετερότητα ή άν δέχεται αρνητικές, απορριπτικές αντιδράσεις, τότε μαθαίνει ότι ο πόνος και το κλάμμα απορρίπτονται. Έτσι στη συνέχεια παραιτείται από την προσπάθεια να εκφράζει τις επιθυμίες του άμεσα ή όταν ματαιώνονται οι  ανάγκες του να δείχνει τον πόνο του και να αξιώνει την ικανοποίηση τους.

 

Η Ζωτική Ενέργεια στο σώμα

 

            Πώς μαθαίνει όμως να σταματά το κλάμμα του; Θα πρέπει να σταματήσει την ροή της Ζωτικής Ενέργειας από το κέντρο του σώματος μέχρι τα μάτια του. Ολοι οι μύες που συμμετέχουν στο κλάψιμο δραστηριοποιούνται: το παιδί φορτίζει με ένταση τα μάτια του, καταπίνει την θλίψη του και συγκρατεί τα δάκρυά του, μπλοκάρει στην ζώνη του λαιμού, επιβραδύνει και περιορίζει την αναπνοή του και τεντώνει τους κοιλιακούς του μύες. Εάν επαναληφθεί αυτή η διαδικασία, τότε το καταπιεσμένο κλάψιμο μετά από κάποιο χρονικό διάστημα θα εκδηλώνεται με τη μορφή χρονίων συσπάσεων μιάς ολόκληρης μυϊκής αλυσίδας.  Στην αρχή το παιδί δε θα κλαίει, αν και θα είναι λυπημένο, και στη συνέχεια δεν θα νοιώθει ούτε καν τον πόνο του.

            Το μπλοκάρισμα που εκδηλώνεται δεν αντικατοπτρίζεται μόνο στο σωματικό, στο ψυχικό και πνευματικό επίπεδο, αλλά και σε πολλές άλλες λειτουργίες και πλευρές της ζωής των ανθρώπων. Εκδηλώνεται στον τρόπο επαφής με τον εαυτό τους και τον κόσμο, με τις ικανότητές τους και τις δυσκολίες τους με άλλους.

             Επίσης φαίνεται άμεσα  στην σωματική τους δομή. Στην στάση τους, στον μυικό τόνο, στο χρώμα του δέρματος, στην έκφραση των ματιών και του στόματος, στην κίνηση. Ενα χαμηλωμένο κεφάλι, κρεμασμένοι ώμοι, ένα πεσμένο στήθος και ένα συρτό, κουρασμένο βάδισμα μαρτυρούν ένα άλλο συναισθηματικό παρελθόν και παρόν από ευθείς, δυνατούς ώμους, ένα γεμάτο θώρακα, ένα ορθό βάδισμα και μάτια που ακτινοβολούν.

 

            Μία πλήρης, συνειδητή ζωή που δεν κατευθύνεται από τις ελλείψεις, περιορισμούς και τα τραύματα της προηγούμενης ιστορίας, συμβαδίζει με μία όσο το δυνατόν ελεύθερη ροή της Ζωτικής Δύναμης, μέσω ενός ελεύθερα κινούμενου σώματος και μέσω μίας πλήρης, βαθιάς, ελεύθερης και φυσικής αναπνοής. Φυσικά εδώ δεν εννοούμε μία αναπνευστική τεχνική που μαθαίνεται τεχνικά. Η αναπνευστική λειτουργία αποτελεί μόνο μία από τις βασικές σωματικές εκδηλώσεις της Παλμικής-Κίνησης της Ζωτικής Δύναμης. Μέσω της αναπνοής προσλαμβάνεται απ΄ ευθείας και παραδίδεται άμεσα στο περιβάλον Ζωτική Ενέργεια επιτρέπωντας έτσι μια άμεση επικονωνία του οργανισμού με το σύμπαν. Προσφέρει ακόμη επιπλέον απ΄ αυτό, μια απλή εικόνα για την κατανόηση της πολύπλοκης οργάνωσης και αλληλεπιδρασης των παλλόμενων δυνάμεων σ΄ένα ζωντανό σώμα.

 

Σύγχρονη Σωματο-Ψυχοθεραπεία και Ζωτική Ενέργεια

 

            Η ψυχοθεραπευτική δουλειά με το σώμα απέκτησε αναμφισβήτητη σημασία μετά τις επαναστατικές διαπιστώσεις του ψυχίατρου-ψυχαναλυτή και ερευνητή Βίλχελμ Ράιχ γύρω από την Ζωτική Ενέργεια και τις ιδιαίτερες εμφανίσεις της στον άνθρωπο. Κατά τον Β. Ράιχ η σωματική δομή ενός ατόμου είναι μία από τις εκδηλώσεις της ακινητοποιημένης (παγειωμένης) Ζωτικής Ενέργειας που λειτουργεί σαν μία σωματική θωράκιση μπλοκάρωντας τις εν-ορμήσεις (e-motion). Η προστατευτική μυική θωράκιση αναστέλλει τις πηγαίες ενορμήσεις, διοχετεύει την Βιο-ενέργεια σε περιοριστικές για το άτομο συμπεριφορές και εμποδίζει έτσι την ικανότητα ενός ανθρώπου να βιώνει την πλήρη ζωντάνιά του στο παρόν, να γνωρίζει, να δέχεται και να σέβεται βαθιά τα συναισθήματά του.

                        Η σύγχρονη Σωματο-Ψυχοθεραπευτική δουλειά, αν και βασίζεται στη δομική και “κατά ζώνες” προσέγγιση του Β. Ράιχ στη δουλειά του με το σώμα - η οποία επικεντρωνόταν σε ιστορικά στοιχεία, πολύχρονες δυσλειτουργίες και διαταραχές του οργανισμού - προσανατολίζεται περισσότερο σε μια λειτουργική προσέγγιση. Η  λειτουργική προσέγγιση επικεντρώνεται στη λειτουργία των ενεργειακών διαδικασιών στο εδώ και τώρα μέσα στον οργανισμό. Η Παλμική-Κίνηση λειτουργεί εντελώς διαφορετικά σε κάθε άνθρωπο. Για παράδειγμα παρουσιάζεται σε μία διαδικασία μπλοκαρίσματος της οργής (“anger-blocker”)  εντελώς διαφορετικά απ΄ό,τι σε μια διαδικασία μπλοκαρίσματος του φόβου (“fear-blocker”).

 

            Οταν η δομή του Βασίλη χαλαρώσει κι εκπνεύσει τον αέρα που υπάρχει στους πνεύμονές του, είναι πολύ πιθανό να εκφορτιστεί θυμός. Οταν η Άννα εισπνεύσει βαθιά, τότε θα συναντήσει τον φόβο, τον οποίο έχει βιώσει. Για την Μαρία θα σημαίνει μια διεύρυνση της αναπνευστικής της Παλμικής-Κίνησης, και συνεπώς της Παλμικής-Κίνησης ολόκληρου του σώματός της, με αποτέλεσμα ο ψυχικός πόνος ν΄αρχίσει να λύνεται στο σύστημά της. Η λειτουργία του μυικού μπλοκαρίσματος της φυσικής ενεργειακής ροής είναι να κατακρατεί αυτά τα βασικά “δύσκολα” συναισθήματα. Επειδή ωστόσο δεν μπλοκάρονται μόνο τα αρνητικά συναισθήματα, αλλά και οι θετικοί τους αντίποδες, δηλαδή αγάπη, χαρά και εμπιστοσύνη, ανάπτυξη και επέκταση, η δουλειά της Σωματο-Ψυχοθεραπείας αποσκοπεί στην συνειδητοποίηση της σχέση μας με την Ζωτική Ενέργεια.   Ετσι καθίσταται δυνατή η βήμα προς βήμα αναγνώριση και αποδοχή των “απονεκρωμένων” συναισθημάτων και η ικανότητα της προσωπικής ανάπτυξης, της βαθύτερης, αυτορρυθμιζόμενης ζωτικότητας.

.           Σε μία συνεδρία Σωματο-Ψυχοθεραπείας o ψυχοθεραπευτής υποστηρίζει την ροή της ενεργειακής κίνησης προς τα έξω ή προς τα μέσα. Βοηθάει να χαλαρώσουν μπλοκαρισμένοι μύες και ομάδες μυών, ώστε να μπορέσει η φυσική Παλμική-Κίνηση της Ζωτικής Ενέργειας να “απλωθεί” περισσότερο στο σώμα. Αυτό συνήθως οδηγεί ή σε ένα βαθύ κεντράρισμα της ενέργειας και της συνειδητότητας ή στο σχηματισμό τοπικών ή διερευμένων ακούσιων κινήσεων, κάτι που στη συνέχεια ίσως να οδηγήσει σε μια συναισθηματική  έκφραση με τη συμμετοχή όλου του σώματος.

            Η δουλειά αρχίζει απ΄το κεφάλι, με την Ζώνη των ματιών, η οποία συμπεριλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος του εγκεφάλου μας. Συνεχίζουμε με τις ζώνες του Στόματος, Λαιμού, Θώρακος και καταλήγουμε στις πιό κάτω ζώνες. Αυτό συμβαίνει με διάφορες τεχνικές, όπως για παράδειγμα με ασκήσεις ματιών, με δομημένες εκφραστικές κινήσεις, με μασάζ κλπ. Επίσης χρησιμοποιούνται ασκήσεις από την Βιοενεργητική και τη μέθοδο  Bates.

            Η Σωματο-Ψυχοθεραπεία είναι μία θεραπευτική μέθοδος που αποσκοπεί στην προσωπική ανάπτυξη. Δίνει ώθηση σε ανθρώπους για την εκπλήρωσή των στόχων τους, υποστήριξη για μία διέξοδο από την αποξένωση, την μοναξιά, το κενό τους. Είναι ένας ολιστικός δρόμος όπου μαθαίνει κανείς να αναπτύσσεται με δική του ευθύνη στο προστατευτικό πλαίσιο της ατομικής ή της ομαδικής συνεδρίας.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



 
Powered by © e4U e4u.gr 1997-2008