DIODOS.info
Όνομα Χρήστη:

Κωδικός:


Lost Password?

Register now!
 

 

 

 

ΣΥΝΘΕΤΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

 

 

 

Του Παναγιώτη Ασημάκη, Ph.D.

Προέδρου της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Συνθετικής Ψυχοθεραπείας (E.A.I.P.)

 

 

Τα τελευταία χρόνια υπάρχει μια ραγδαία αύξηση των  διαφορετικών μοντέλων και προσεγγίσεων στη συμβουλευτική και στην ψυχοθεραπεία, τα οποία υπερβαίνουν τα 400, μια σύγχυση των ειδικών όσον αφορά την επιλογή της πιο κατάλληλης προσέγγισης, καθώς και η αίσθηση ότι τα διαφορετικά μοντέλα έχουν ισοδύναμη αποτελεσματικότητα και ομοιότητα.

 

Oι στόχοι της

 

Η συνθετική ψυχοθεραπεία θεωρεί ότι ανταποκρινόμαστε στο άτομο-πελάτη σε συναισθηματικό, πνευματικό, γνωσιακό, συμπεριφοριστικό και σωματικό επίπεδο.  Ο σκοπός της συνθετικής ψυχοθεραπείας είναι να διευκολύνει την ενοποίηση, έτσι ώστε η ποιότητα της φύσης και της λειτουργίας του ατόμου στον εσωτερικό, διαπροσωπικό και κοινωνικοπολιτικό χώρο να ενδυναμώνεται σύμφωνα με τα προσωπικά όρια και τους εξωτερικούς περιορισμούς του κάθε ατόμου. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο αναγνωρίζεται  ότι η σύνθεση είναι μια διαδικασία στην οποία και οι θεραπευτές χρειάζεται να δεσμεύσουν τους εαυτούς τους.

 

Μία βασική θέση της συνθετικής ψυχοθεραπείας είναι ότι καμιά μοναδική μορφή θεραπείας δεν είναι καλύτερη ή ακόμα και επαρκής σε όλες τις περιπτώσεις. Μερικοί παράγοντες κοινοί σε θεραπεία είναι:

  1. Η προσδοκία ότι η θεραπεία μπορεί να βοηθήσει, κι όπως το διατυπώνει ο Yalom «ένεση ελπίδας».
  2. Η συμμετοχή στην ψυχοθεραπευτική σχέση, όπως ο Rogers αναφέρει την αποδοχή, την ενσυναίσθηση και την χωρίς όρους αποδοχή.
  3. Η δυνατότητα μέσω της θεραπευτικής σχέσης, έτσι ώστε ο πελάτης να αλλάξει το πλαίσιο αναφοράς του και κατ’ επέκταση την αυτοεικόνα του.
  4. Η ενθάρρυνση διορθωτικών βιωμάτων του πελάτη εντός και εκτός των συνεδριών.
  5. Η ευκαιρία του επαναλαμβανόμενου ελέγχου  της πραγματικότητας.

 

Οι πηγές της

 

Η σύνθεση διαφορετικών προσεγγίσεων προέρχεται από:

1.      Τη φιλοσοφική βάση διαφορετικών σχολών ψυχοθεραπείας με κοινή εστίαση σε μια ολιστική θεώρηση του ατόμου.

2.      Τα αποτελέσματα στην ψυχοθεραπευτική έρευνα για την πορεία αλλαγής του πελάτη.

3.      Την κλινική παρατήρηση προερχόμενη από την πρακτική εμπειρία των ίδιων των ψυχοθεραπευτών.

 

Και τέλος, όπως τονίζει η Gilbert «η θέληση και η ικανότητα να τροποποιούμε τις θεωρίες μας, ώστε να ταιριάζουν στους ασθενείς μας, παρά το αντίθετο, είναι ένα από τα πιο σημαντικά χαρακτηριστικά γνωρίσματα ενός καλού θεραπευτή».

 

Παραπομπή: Π. Ασημάκη (επ) (2001). Σύγχρονες Ψυχοθεραπείες: Από τη θεωρία στην εφαρμογή, Αθήνα.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



 
Powered by © e4U e4u.gr 1997-2008