DIODOS.info
Όνομα Χρήστη:

Κωδικός:


Lost Password?

Register now!
 

 

 

 

 

Φυσικοπαθητική Θεραπευτική

και

 Αντιμετώπιση της Δυσβίωσης του Εντέρου

ή «Yeast Syndrome»

 

 


Οι παρατηρήσεις του Ιπποκράτη ότι η τροφή μας είναι το φάρμακό μας και το φάρμακό μας η τροφή μας είναι ιδιαίτερα επίκαιρες περισσότερο ίσως από κάθε άλλη φορά. Τις περασμένες δεκαετίες αποδείχτηκε πως ο τρόπος ζωής, η δίαιτα των ανθρώπων, οι στρεσογόνοι παράγοντες, το κάπνισμα, η έλλειψη άσκησης, η κληρονομικότητα και η πρόληψη αποτελούν θεμελιώδεις λίθους της ευζωίας και της υγείας του ανθρώπου και ότι εξ αυτών η σωστή διατροφή έχει κυρίαρχο ρόλο.

 

Η ποιότητα της διατροφής και πιο συγκεκριμένα η αυξημένη κατανάλωση ανθυγιεινού λίπους, η μειωμένη πρόσληψη φρούτων και λαχανικών και η αυξημένη πρόσληψη επεξεργασμένων υδατανθράκων και αλκοόλ, διαταράσσουν την ισορροπία των βακτηρίων του εντέρου. Η μείωση του αριθμού των  ωφέλιμων βακτηρίων στα κόπρανα μπορεί να επιτρέψει στα βλαβερά βακτηρίδια  να εξελιχθούν σε επικίνδυνο εχθρό.

 

 

Οι πρώτες έρευνες.

 

Στους μοντέρνους χρόνους πάντως, η πρώτη επιστημονική σύνδεση της υγείας με την κατανάλωση συγκεκριμένης τροφής προήλθε από τον τιμημένο με το βραβείο Νομπέλ (1908) Ρώσο ζωολόγο και φυσιολόγο Ιλια Μέτσνικοφ (Ilya Mechnikoff, 1845-1916). Κατά τη διάρκεια μελετών του πεπτικού συστήματος, ο Μέτσνικοφ διατύπωσε την άποψη ότι η γήρανση επέρχεται ως αποτέλεσμα της δηλητηρίασης του οργανισμού από συγκεκριμένα βακτήρια της εντερικής χλωρίδας. Προκειμένου να εμποδιστεί η εξάπλωση αυτών των βλαβερών βακτηρίων, ο Μέτσνικοφ, ο οποίος εργαζόταν στο Ινστιτούτο Παστέρ στο Παρίσι, πρότεινε την κατανάλωση ενός είδους γιαουρτιού που παρασκευαζόταν με τη βοήθεια βακτηρίων τα οποία παρήγαγαν μεγάλες ποσότητες γαλακτικού οξέος. Σύμφωνα με τους βιογράφους του, η δίαιτα του Μέτσνικοφ έγινε πολύ δημοφιλής στην εποχή του και, απ' ότι φαίνεται, δικαίως: πληθώρα σύγχρονων μελετών έχει καταδείξει την αξία της «καλής» εντερικής χλωρίδας στην υγεία.

Το πεπτικό μας σύστημα περιέχει εκατομμύρια ευεργετικά βακτήρια (συχνά αναφέρονται ως εντερική χλωρίδα) τα οποία βρίσκονται σε ισορροπία μεταξύ τους. Αυτά τα βακτήρια λειτουργούν ως φυσική άμυνα του ανοσοποιητικού συστήματος, το οποίο είναι απαραίτητο για τη διατήρηση της καλής υγείας και ευεξίας. 

 

Πολύπλοκη ισορροπία

 

Η εντερική χλωρίδα συνίσταται από τρισεκατομμύρια μικροοργανισμούς που ανήκουν σε περισσότερα από 400 διαφορετικά είδη. Μπορούμε να τους χωρίσουμε σε «ευεργετικούς» ή «φιλικούς μικροοργανισμούς - χλωρίδα» (όπως Lactobacilli, Εbacteria,  Bifidobacteria κ.α.) και τους «μη φιλικούς, παθογόνους μικροοργανισμούς» (όπως Pseudomonas aerogenosa, Proteus, Staphylococci, Escherechia Coli, μύκητες κ.α.). Το συνολικό τους βάρος υπερβαίνει τα 2 κιλά, ενώ το βάρος των βακτηριδίων που αποβάλει κάθε χρόνο ο ενήλικας, είναι περίπου ίσο με το σωματικό του βάρος. Τους «φιλικούς μικροοργανισμούς» που λαμβάνουμε με την τροφή μας ή σαν συμπληρώματα διατροφής, τους ονομάζουμε «προβιοτικά».

 Οι συμβιωτικοί μικροοργανισμοί (χλωρίδα), ζουν στο εσωτερικό κάθε ζωικού οργανισμού (στα όργανα που έρχονται σε επαφή με το περιβάλλον, όπως έντερο, βρόγχοι, κόλπος, μήτρα κτλ) και ευρίσκονται σε μια τέλεια συμβίωση με τον οργανισμό μας και τους λοιπούς μικροοργανισμούς. Εμείς τους βοηθάμε να διατραφούν και αυτοί μας βοηθούν παράλληλα στη καλή λειτουργία του εντέρου και των υπολοίπων οργάνων, επιτρέποντάς μας μ’ αυτόν τον τρόπο να διατηρήσουμε την υγεία μας. Η εντερική χλωρίδα διαφέρει από άτομο σε άτομο (π.χ. φυτοφάγοι-κρεατοφάγοι) και μπορεί να αλλάξει εξαιτίας μιας φτωχής δίαιτας που βασίζεται σε λιπαρές τροφές, αλκοόλ, πολύ λίγα φρούτα, λαχανικά ή δημητριακά και σε ακανόνιστα γεύματα. Παρόλο ότι τα προβιοτικά βακτήρια αναπαράγονται στον ανθρώπινο οργανισμό, εντούτοις διάφοροι παράγοντες, όπως το στρες, η κακή διατροφή, οι ασθένειες και η αντιβίωση μειώνουν τον αριθμό τους στο ανθρώπινο σώμα. Αυτό, οδηγεί σε ανισορροπία και σαν συνεπακόλουθο, έχουμε το αίσθημα της κόπωσης και τις πεπτικές διαταραχές, ενώ σαν τελικό αποτέλεσμα ένα αδύναμο ανοσοποιητικό σύστημα που κάνει τον οργανισμό πιο επιρρεπή στις λοιμώξεις. 

 

Τα απαραίτητα προβιοτικά και η χρησιμότητά τους

 

Τα προβιοτικά είναι ζωντανά βακτήρια, κατά βάση βακτήρια του γαλακτικού οξέος, τα οποία θεωρούνται ευεργετικά και ωφέλιμα για την υγεία όλων, κυρίως για  την υγεία της εντερικής χλωρίδας.

Τι μας προσφέρουν τα προβιοτικά σαν μέρος της υγιούς  χλωρίδας του εντέρου;

1. Βοηθούν στην παραγωγή Βιταμινών (Β3, Β6, φιλικού οξέως, βιοτίνης κ.α.)

2. Παράγουν λακτάση (ένζυμο που χρειάζεται για τη διάσπαση των γαλακτοκτοκομικών προϊόντων στο πεπτικό μας σύστημα).

3. Παράγουν αντιβιοτικές ουσίες που μετατρέπουν το pH σε όξινο, και μας βοηθούν έτσι να ελέγχουμε τους παθογόνους μικροοργανισμούς (μικρόβια) και μύκητες που δεν μπορούν να ζήσουν σε όξινο περιβάλλον.

4. Μερικά προβιοτικά της χλωρίδας έχουν αντικαρκινικές ιδιότητες (acidophilus, bifidobacteria). Καταστρέφουν μεταλλαγμένα κύτταρα  και αναστέλλουν την ανάπτυξη βακτηριδίων που μετατρέπουν προκαρκινογόνα συστατικά σε καρκινογόνες ουσίες.

5. Ρυθμίζουν την κινητικότητα του εντέρου (ρύθμιση αφόδευσης - δυσκοιλιότητας) και την απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών από τις τροφές.

6. Βελτιώνουν τη λειτουργία του ανοσοποιητικού μας συστήματος, ειδικά στα βρέφη και τα μικρά παιδιά. (Το μητρικό γάλα περιέχει bifidobacteria και έτσι ο θηλασμός είναι απαραίτητος στα βρέφη).

7. Βοηθούν στη μείωση της απορρόφησης λιπαρών ουσιών, μειώνοντας τα επίπεδα τους στο αίμα μας.

8. Καταλαμβάνουν την επιφάνεια του εντέρου και των άλλων οργάνων, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει χώρος για τους παθογόνους μικροοργανισμούς να πολλαπλασιασθούν.

9. Βελτιώνουν την απορρόφηση των ιχνοστοιχείων. Βοηθούν στην καλύτερη αφομοίωση του ασβεστίου συνεισφέροντας στην υγεία των οστών.

10. Δρουν κατά της φλεγμονής ρυθμίζοντας τη δράση των κυτοκίνων. Έρευνες έχουν δείξει ότι τα προβιοτικά μειώνουν τον κίνδυνο εμφάνισης ατοπικού εκζέματος και των αλλεργιών στα παιδιά από την κατανάλωση γάλακτος.

11.- Συντελλούν στη μείωση της εμφάνισης καρκίνου του παχέος εντέρου λόγω  της ικανότητας τους να συνδέονται με ετεροκυκλικές αμίνες που είναι καρκινογόνες ουσίες. Μερικές μελέτες δείχνουν μικρότερη συχνότητα εμφάνισης καρκίνου του παχέος εντέρου σε άτομα που καταναλώνουν γαλακτοκομικά προϊόντα με ζύμωση όπως το γιαούρτι.
12.- Kλινικές μελέτες δείχνουν ότι η κατανάλωση  προϊόντων που εχουν υποστεί ζύμωση συντελλεί στη μείωση της αρτηριακής πίεσης. μείωση της LDL-Χοληστερόλης (κακής), καθώς και του κινδύνου εμφάνισης καρδιαγγειακών παθήσεων (όπως ή υπέρταση).
Συμπερασματικά, ο οργανισμός μας χρειάζεται τη σωστή ποσότητα προβιοτικών προκειμένου να εξασφαλιστεί η ομαλή λειτουργία του. Τα συμπληρώματα διατροφής μπορούν να εξασφαλίσουν την απαραίτητη ποσότητα προβιοτικών παρόλα αυτά η ωφέλιμη δράση τους σταματά όταν σταματήσει και η πρόσληψή τους. Προκειμένου να εξασφαλίσουμε τη σωστή λειτουργία του εντέρου μας, είναι απαραίτητο να καταναλώνουμε άφθονες φυτικές ίνες (όπως φρούτα, λαχανικά, δημητριακά, όσπρια, ωμούς ξηρούς καρπούς και σπόρους σε μικρές ποσότητες), να πίνουμε 6-8 ποτήρια υγρών την ημέρα και να είμαστε δραστήριοι στην καθημερινότητά μας.

H εντερική δυσβίωση

 Όταν διαταράσσεται η εντερική μας χλωρίδα με αποτέλεσμα την καταστροφή των φιλικών μικροοργανισμών και την ανάπτυξη κυρίως μυκήτων, αναπτύσσεται μία κατάσταση που αποκαλείται «Δυσβίωση», η οποία προοδευτικά μεταπίπτει σε ένα φαινόμενο που χαρακτηριστικά ονομάζεται «έντερο σουρωτήρι - Leaking gut». Καθώς αρχίζουν να αποδεκατίζονται οι ωφέλιμοι μικροοργανισμοί που το κατοικούν, άλλοτε από τη λανθασμένη διατροφή, άλλοτε από τα πολλά αντιβιοτικά για την αντιμετώπιση λοιμώξεων ή τα αντιβιοτικά που παίρνουμε εν αγνεία μας, π.χ. από το κρέας, ή από τις περιβαλλοντικές επιβαρύνσεις, τις χημικές ουσίες, το καυσαέριο, τα τσιγάρα, το άγχος ή την καθιστική ζωή, κατά τόπους χαλάει «ο ηθμός, το φίλτρο, η μόνωση» του εντέρου. Όταν συμβεί αυτό, περνούν από το τοίχωμα του εντέρου μεγαλομοριακές ενώσεις. Για παράδειγμα, οι πρωτεΐνες δεν σπάνε -όπως θα έπρεπε-στις δομικές τους μονάδες, τα αμινοξέα, για να αναγνωρισθούν από τον οργανισμό σαν δικά του δομικά στοιχεία. Έτσι τα μεγαλύτερα κομμάτια από την πρωτεϊνική αλυσίδα αναγνωρίζονται από τον οργανισμό σαν ξένα προς αυτόν στοιχεία, με αποτέλεσμα την εμφάνιση αλλεργίας ή δυσανεξίας στις συγκεκριμένες τροφές. Γιατί η βάση κάθε αλλεργίας ή δυσανεξίας στις τροφές βρίσκεται στο έντερο.

   Μέσα στα έντερα, αυτά τα «μη φιλικά» βακτηρίδια εκκρίνουν τις τοξίνες τους και προκαλούν ενζυμικές αντιδράσεις καταστροφικές για τον οργανισμό μας, ενώ παράλληλα καταστρέφουν τα φιλικά - ωφέλιμα βακτηρίδια του εντέρου.

   Η γνώση για τη σημαντικότατη σχέση της υγείας και της ισορροπίας των μικροοργανισμών που κατοικούν στο έντερο, ξεκίνησε με τον Ελία Ίλιτς Μέντσικωφ. Η έρευνα που έκανε σε σχέση με τη χλωρίδα του εντέρου, κατέληξε στην περιγραφή της σηπτικής δυσβίωσης (putrefactive dysbiosis) μέσα στα έντερα, από υπέρμετρη ανάπτυξη βακτηριδίων (σε δίαιτα υψηλή σε λίπη και πρωτεΐνες και χαμηλή σε ίνες, με αποτέλεσμα την ελάττωση των Bifidobacteria στο παχύ έντερο και στις καλλιέργειες των κοπράνων). Έλεγε λοιπόν: «Η υγεία και η αρρώστια κρύβονται στο έντερο». Μέσα από την καλή ή την κακή λειτουργία του εντέρου, θα έχουμε θετική ή αρνητική επίδραση στις λειτουργίες όλων των οργάνων. Δεν είναι τυχαίο αυτό που λέγεται για τη δυσκοιλιότητα, ότι είναι «η μητέρα όλων των ασθενειών».

  

Ο κοιλιακός εγκέφαλος

 

Στο έντερο βρίσκεται ένα πολύ μεγάλο ποσοστό του ανοσοποιητικού μας

συστήματος. Το τελευταίο επηρεάζεται από τις τροφές, αλλά και από τις σκέψεις μας και τα συναισθήματά μας. Αν όλα αυτά δεν «αφομοιωθούν» σωστά από το έντερο, εκείνο παρουσιάζει δυσλειτουργίες. Ο ερευνητής που στοιχειοθέτησε τη σχετική έρευνα, είναι ο Μιχαήλ Γκέρσον, καθηγητής της Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο της Κολούμπια στη Νέα Υόρκη. Σύμφωνα με τα συμπεράσματά του, εκτός από τον βασικό εγκέφαλο στο κρανίο μας, έχουμε και έναν κοιλιακό ο οποίος ρυθμίζει τη διανομή της ενέργειας στα σπλάχνα μας. Για να έχουμε υγεία, θα πρέπει να δουλεύει πλήρως η «εντερική νοημοσύνη» μας. Οι σκέψεις και τα συναισθήματά μας επηρεάζουν σημαντικά τη λειτουργία του «κοιλιακού» εγκεφάλου. Η διαταραχή της ισορροπίας μεταξύ των «φιλικών» και των κακών βακτηριδίων του εντέρου, αποκαλείται δυσβίωση του εντέρου». Αυτή είναι μια πάθηση που αναγνωρίστηκε τα τελευταία έτη.

   Όταν υπάρξει όμως κάποια ξαφνική η προοδευτική οικολογική αλλαγή (ecological change) στο εσωτερικό περιβάλλον, τα φιλικά βακτηρίδια της χλωρίδας τείνουν να μειωθούν, η ανοσοβιολογική αντίδραση καταστέλλεται και οι μύκητες αυξάνονται στο έντερο και αλλού και προκαλούν νοσήματα. Αυτό αποκαλείται και yeast syndrome και είναι μια φλεγμονή που αποδίδεται κυρίως στον μύκητα Candida albicans που κανονικά σαπροφυτεί σε όλους μας σε μικρούς πληθυσμούς, υπό τον έλεγχο και την καταστολή του ανοσοποιητικού μας συστήματος σε μια κατάσταση «ομαλής συμβίωσης».

   Σε περίπτωση όμως υπερανάπτυξης του μύκητα, όπως συμβαίνει στο yeast syndrome, παράγονται μεγάλες ποσότητες μυκοτοξινών (mycotoxins), προκαλώντας ανατροπή της ομοιοστασίας του οργανισμού που καταβάλλει τους αμυντικούς μηχανισμούς του ανοσοποιητικού μας συστήματος,. Δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος υπερανάπτυξης των μυκήτων και καταστολής του ανοσοποιητικού συστήματος, με αποτέλεσμα το σύνδρομο «πολυσυστηματική χρόνια καντιδίαση», που προκαλεί ερεθισμό του τοιχώματος του εντέρου, καταστρέφει κύτταρα, διαταράσσει την λειτουργία των οργάνων, επιτρέπει την είσοδο μη αποδομημένων τροφών από το ερεθισμένο έντερο και την εκδήλωση μιας σειράς συμπτωμάτων, ξεκινώντας από τους μετεωρισμούς (φουσκώματα και αέρια), μέχρι το σύνδρομο της χρόνιας κόπωσης και τις τροφικές δυσανεξίες και αλλεργίες).

   Αιτίες που ενεργοποιούν την παθογόνο δράση των μυκήτων:

- Ζωικές πρωτεΐνες, κρέας, γαλακτοκομικά κ.λπ. από ζώα που έχουν προστεθεί στην τροφή τους αντιβιοτικά, ορμόνες και θυροστατικά.

- Λήψη αντιβιοτικών για μικροβιακές λοιμώξεις, που έχουν σαν παράλληλο αποτέλεσμα και την καταστροφή των «φιλικών μικροοργανισμών» μαζί με τους παθογόνους (μια καλή ιδέα για τη μείωση της επίπτωσης αυτής είναι, παράλληλα με τη λήψη των αντιβιοτικών, να λαμβάνουμε και ένα σκεύασμα προβιοτικών για να αντικαθιστούμε κατά το δυνατόν, τον πληθυσμό των φιλικών μικροοργανισμών που σκοτώνονται από την αντιβίωση).

- Λήψη κορτιζόνης ή παραγώγων αυτής.

- Αντισυλληπτικά που προκαλούν ορμονική διαταραχή στον οργανισμό.

- Υποκατάσταση οιστρογόνων ορμονών ύστερα από την εμμηνόπαυση.

- Αυξημένη κατανάλωση επεξεργασμένων υδατανθράκων (γλυκά - ψωμί λευκό κ.α.)

Ας δούμε τώρα τι πρέπει να αποφεύγουμε στη διατροφή μας:

 - Κατανάλωση τροφών με υψηλή περιεκτικότητα σε μούχλα, μαγιά, (όπως κέικ, ψωμί, μπύρα, μανιτάρια, μαγιά ψωμιού). Τροφές που έχουν γίνει αντικείμενο επεξεργασίας με τέτοιον τρόπο ώστε έχουν χάσει τις ίνες (το πίτουρο), τις βιταμίνες και τα πολύτιμα στοιχεία τους, όπως κέικ, ψωμί, μπύρα, μανιτάρια, μαγιά ψωμιού, π.χ. το ψωμί πολυτελείας, τα προϊόντα από κατεργασμένα άλευρα.

- Τα τηγανητά, τα τσιγαριστά, τα κοκκινιστά και γενικά όλες τις τροφές που έχουν «ταλαιπωρηθεί» από το καμένο λάδι.

   Μερικές παθήσεις και συμπτώματα που μπορεί να προκληθούν σαν αποτέλεσμα της δυσβίωσης είναι: σύνδρομο χρονιάς κόπωσης, ακμή, αλλεργίες (ρινίτιδα, άσθμα) δυσανεξίες και αλλεργίες σε τροφές, άγχος, κατάθλιψη, δυσκοιλιότητα, διάρροια, κολίτιδες, ωταλγίες, κεφαλαλγίες, αδυναμία σύλληψης (τεκνοποίησης), ψυχρότητα, διαταραχές μνήμης, χρόνιος βήχας, μυϊκή αδυναμία, προεμμηνορροϊκό σύνδρομο, κολπίτιδες (όπως γίνεται χαρακτηριστικά μετά από αντιβίωση στις γυναίκες), δερματοπάθειες, διαταραχές του θυρεοειδή, κ.α.

 

Η φυσικοπαθητική θεραπευτική αντιμετώπιση

 

Η Φυσικοπαθητική θεραπευτική θεωρεί κάποιες θεραπευτικές επιλογές απαραίτητες προκειμένου να αποκατασταθεί η εντερική ισορροπία.

Συγκεκριμένα,απαιτείται:

1. Αλλαγή και βελτίωση της διατροφής. Τρώγοντας ορισμένες τροφές οι οποίες περιέχουν ποσότητες από διαλυτές ίνες που απορροφούν νερό, παρέχουν τροφή σε δισεκατομμύρια φιλικά βακτηρίδια. Με αλλά λόγια οι τροφές με υψηλή περιεκτικότητα σε διαλυτές ίνες είναι πρoβιοτικές. Αυτές οι ίνες αποκαλούνται τα άπεπτα συστατικά της τροφής που δρουν ευεργετικά για τον οργανισμό, ενεργοποιώντας επιλεκτικά την ανάπτυξη ή και τη δραστηριότητα ενός ή περισσότερων βακτηριακών στελεχών που αποικίζουν το έντερο. Αποτελούν στοιχεία φρούτων, λαχανικών ή δημητριακών (όπως το ραδίκι, το κρεμμύδι, το σκόρδο, το καρότο και το αγγούρι, τα δημητριακά ολικής άλεσης.

 Για να κατηγοριοποιηθεί ένα συστατικό της τροφής ως προβιοτική ίνα θα πρέπει: 1) να μην υδρολύεται ή απορροφάται στο ανώτερο τμήμα της γαστρεντερικής οδού, 2) να αποτελεί υπόστρωμα για έναν αριθμό πιθανά ευεργετικών βακτηρίων στο παχύ έντερο ενεργοποιώντας την ανάπτυξή τους και 3) να έχει τη δυνατότητα να εμποδίζει τον πολλαπλασιασμό των παθογόνων βακτηρίων εξισορροπώντας τη σύσταση της εντερικής μικροχλωρίδας και ασκώντας προστατευτική δράση στο έντερο.

Η μη διαλυτές ίνες που δεν απορροφούν νερό και απλώς κινούνται μέσα στον οργανισμό αμετάβλητες  μπορεί να μειώσουν την όρεξη σας δεν περιέχουν καθόλου θερμίδες  αλλά δίνουν όγκο στα κόπρανα και αυξάνουν την κινητικότητα του εντέρου  Οι ξηροί καρποί και η σπόροι παρέχουν μεγάλες ποσότητες διαλυτών ινών, όπως συμβαίνει με τον αρακά, τα φασολιά και τις φακές. 

2. Λήψη προβιοτικών. Τα προβιοτικά ορίζονται ως τα ζωντανά μικροβιακά συστατικά τροφίμων που έχουν ευεργετική επίδραση στην υγεία, βελτιώνοντας τη μικροβιακή ισορροπία του εντέρου. Συνήθως περιλαμβάνουν μικροοργανισμούς που παράγουν γαλακτικό οξύ, όπως Lactovacilli και Bifidobacteria.

3. Λήψη ομοιοπαθητικών φαρμάκων.

4. Λήψη αντιμυκητιασικών φαρμάκων.

5. Βιοσυντονιστική θεραπεία.

6. Λήψη εξειδικευμένων βοτάνων (εκχύλισμα ρίγανης, εκχύλισμα σκόρδου, olive leaf extract, citricidal κ.α.).

Συμπερασματικά, ο οργανισμός μας χρειάζεται την σωστή ποσότητα προβιοτικών προκειμένου εξασφαλιστεί η ομαλή λειτουργία του. Τα συμπληρώματα διατροφής μπορούν να εξασφαλίσουν την απαραίτητη ποσότητα προβιοτικών παρόλα αυτά η ωφέλιμη δράση τους σταματά όταν σταματήσει και η πρόσληψή τους. Προκειμένου να εξασφαλίσουμε την σωστή λειτουργία του εντέρου μας, είναι απαραίτητο να καταναλώνουμε άφθονες φυτικές ίνες (από φρούτα, λαχανικά, δημητριακά και όσπρια), να πίνουμε 8-10 ποτήρια υγρών την ημέρα και να είμαστε δραστήριοι στην καθημερινότητα μας.

Τα βότανα έχουν φαρμακευτικές ιδιότητες και η χρήση των βοτάνων πρέπει να καθορίζεται από εξειδικευμένους ιατρούς (όπως και κάθε άλλο είδος θεραπευτικής εφαρμογής). Επίσης, η ωφελιμότητα ή μη των βοτάνων στον ασθενή, μπορεί να καθορισθεί μέσα από τεστ εξομοίωσης με  Ηλεκτρονικό Υπολογιστή.

 

 



 
Powered by © e4U e4u.gr 1997-2008