DIODOS.info
Όνομα Χρήστη:

Κωδικός:


Lost Password?

Register now!
 

 

 

 

Κρανιακή Οστεοπαθητική

 

Η ιστορία μιας πρωτοπόρου  θεραπείας

 

 


Του Γεώργιου Χ. Παντούλα

Οστεοπαθητικού CO  SCOM,  SCTF

Μέλος ΕΣΕΟ

 

 

Η οστεοπαθητική είναι μια συμπληρωματική επιστημονική μέθοδος θεραπείας που έχει αποδείξει, πλέον, την αξία της, προσεγγίζοντας τον ασθενή και όχι την ασθένεια. Δίνει έμφαση στη αλληλοσυσχέτιση και αλληλεξάρτηση των διαφορετικών συστημάτων και λειτουργιών μεταξύ τους και στη δυνατότητα του οργανισμού μας για αυτοάμυνα, αυτορρύθμιση και αυτοθεραπεία. Ένας τομέας της οστεοπαθητικής είναι η κρανιακή οστεοπαθητική ή οστεοπαθητική στο κρανιακό πεδίο όπως ονομάζεται αλλιώς, που έχει τεράστιες δυνατότητες, αρκετά περιθώρια εξερεύνησης και που, συχνά, γίνεται πεδίο έντονης αντιπαράθεσης.

Η κρανιακή οστεοπαθητική έχει μια συγκεκριμένη φιλοσοφία και ένα μεγάλο εύρος εφαρμογών. Παρόλο που αποτελεί μέρος της βασικής εκπαίδευσης του οστεοπαθητικού, μπορεί, ωστόσο, με περαιτέρω εκπαίδευση, να καταλήξει και ως εξειδίκευση.

 

Ο εμπνευστής

 

Πατέρας της κρανιακής αντίληψης είναι ο W.G.Sutherland (1873-1954), ο οποίος ήταν κατευθείαν μαθητής του ιδρυτή της οστεοπαθητικής Andrew Taylor Still (1828-1917). Σπούδασε την οστεοπαθητική την περίοδο 1898-1900 στην πρώτη αμερικανική σχολή Οστεοπαθητικής, το American School of Osteopathy που σήμερα ονομάζεται Kirksville College of Osteopathic Medicine κι αργότερα συνέχισε  τις ιδέες του ίδιου του Still πάνω στις δομές του κρανίου.

Φοιτητής ακόμη στη σχολή και παρατηρώντας ένα εξαρθρωμένο κρανίο, του ήρθε σαν ιδέα πως οι ραφές των κροταφικών οστών στο σημείο άρθρωσής τους με τα βρεγματικά οστά «...ήταν διαγώνιες σαν τα βράγχια ενός ψαριού, υποδηλώνοντας μια αρθρική κινητικότητα ανάλογη με αναπνευστικό μηχανισμό»

 

Επαναστατικές ιδέες

 

Ο συλλογισμός του W.G. Sutherland πως τα οστά του κρανίου μπορούν να κινηθούν ήταν αντίθετη με την ανατομική αντίληψη της εποχής του η οποία προσπάθησε για  αρκετά χρόνια να διαψεύσει τα πιστεύω του. Παρόλα αυτά όμως εκείνος διατήρησε μια μεγάλη εσωτερική παρόρμηση για έρευνα, που τον οδήγησε σε πειράματα και στη συνέχεια σε δοκιμές, πάνω στους  ασθενείς του. Έτσι, σιγά-σιγά, οδηγήθηκε  στο συμπέρασμα πως τα οστά του κρανίου πράγματι, κινούνται κι αυτή η κίνηση συμπαρασύρει και τις αναμεταξύ τους ραφές. Οποιαδήποτε παρεμπόδιση αυτής της κίνησης μπορεί να συσχετιστεί με μια δυσλειτουργία.

Στη συνέχεια, αφού επιβεβαίωσε την παρουσία της κίνησης στα οστά του κρανίου, εξέλιξε μιαν άλλη ιδέα που λέει ότι οι ενδοκρανιακές μεμβράνες (σκληρή μήνιγγα) λειτουργούν σαν αντισταθμιστικά «σχοινιά» για την κίνηση των οστών του κρανίου, ρυθμίζοντας την τάση τους κάθε φορά ως προς την αντίθετη κίνηση. Έτσι, χρησιμοποίησε για πρώτη φορά τον όρο  «μεμβράνη αμοιβαίας τάσης» (reciprocal tension membranous system) για να περιγράψει ότι αυτή η αμοιβαία ένταση, δημιουργεί μια  τρισδιάστατη κυκλική κίνηση «εισπνοής» και «εκπνοής» του κρανίου. Αυτή η ρυθμική κίνηση ονομάσθηκε «Πρωταρχικός Αναπνευστικός Μηχανισμός»

Στο σύστημα των αμοιβαίων τάσεων συμπεριλαμβάνεται και η μήνιγγα του νωτιαίου μυελού, η οποία δίνει πρόσφυση στο ιερό οστό. Στις παρατηρήσεις του ο Dr. Sutherland ανακάλυψε ότι το ιερό οστό κινείται συγχρονισμένα με τα οστά του κρανίου.

Εύκολα καταλαβαίνει κανείς πως στην αρχή, η εργασία του είχε απορριφθεί από το μεγαλύτερο μέρος των οστεοπαθητικών συναδέλφων του, μιας και αμφισβητούσε  τις αντιλήψεις τους  σε αρκετά σημεία. Η αλήθεια είναι πως ακόμη και σήμερα έχουμε αρκετές δυσκολίες να δεχτούμε κάποιες από αυτές τις αντιλήψεις με την πρώτη ματιά.

 

Η αναγνώριση

 

Τα κλινικά αποτελέσματα του μεγάλου αυτού ερευνητή και θεραπευτή, λένε, πως ήταν τόσο εντυπωσιακά ώστε λίγο-λίγο άρχισε να ελκύει μικρές ομάδες οστεοπαθητικών που επιθυμούσαν να μελετήσουν μαζί του την κρανιακή οστεοπαθητική αντίληψη. Ξεκίνησε λοιπόν να διδάσκει περίπου το 1930 και συνέχισε ακούραστα μέχρι το θάνατό του.

Στα μέσα της δεκαετίας του 40 το American School of Osteopathy ξεκίνησε ένα μεταπτυχιακό πρόγραμμα με την ονομασία «Η Οστεοπαθητική στο κρανιακό πεδίο» υπό την διεύθυνση του ίδιου του Dr. Sutherland κι αυτό είχε σαν συνέπεια να ακολουθήσουν και άλλες σχολές. Αυτός ο καινούριος πλέον κλάδος θεραπευτικής οστεοπαθητικής προσέγγισης ονομάσθηκε «κρανιακή οστεοπαθητική».

Ο Dr. Sutherland εκπαίδευσε κι άλλους δασκάλους για να μπορέσει να ανταποκριθεί στη ζήτηση, μιας και οι διδασκαλίες αλλά και οι θεραπευτικές συνεδρίες του είχαν αρχίσει να αποκτούν φήμη και να διαδίδονται.

 

Οι συνεχιστές

 

Σημαντικά ονόματα δασκάλων μετά τον Dr.Sutherland είναι οι Drs Viola Frymann, Edna Lay, Howard Lippincott, Anne Wales, Chester Handy και Rollin Becker.

Το 1947 μαθητές του Dr. Sutherland στις ΗΠΑ ιδρύσαν το Cranial Academy, συνεχίζοντας τη διδασκαλία της κρανιακής αντίληψης, σε οστεοπαθητικούς DO αλλά και σε ιατρούς MD και οδοντιάτρους. Μέχρι σήμερα εξακολουθούν να διδάσκουν μια εξέλιξη των βασικών αρχών της οστεοπαθητικής συμπεριλαμβάνοντας μια ειδική αντίληψη του κεντρικού νευρικού συστήματος και του πρωταρχικού αναπνευστικού  μηχανισμού.

Το 1953, δηλαδή έναν χρόνο πριν από το θάνατο του, ο Dr. Sutherland ίδρυσε το Sutherland Cranial Teaching Foundation με σκοπό τη συνέχιση των παραδοσιακών διδασκαλιών του και αντιλήψεων.

Σήμερα, αυτά τα δύο μη κερδοσκοπικά ιδρύματα εκτός από την συνέχιση της διδασκαλίας πάνω στην κρανιακή αντίληψη, έχουν σαν σκοπό την προώθηση της έρευνας όσον αφορά στην οστεοπαθητική στον κρανιακό χώρο.

Γι’ αυτόν λοιπόν το λόγο η εκπαίδευση είναι αρκετά δύσκολη και συνεχής, με μεγάλο βάθος χρόνου, διαφορετικά επίπεδα και φυσικά εξετάσεις, έτσι ώστε να αποκτηθεί το επιθυμητό επίπεδο επάρκειας και αξιοπιστίας για την περαιτέρω έρευνα και εργασία στο συγκεκριμένο χώρο.

Φυσικά, αν αναλογιστεί κανείς πόσο δύσκολο είναι να πετύχει κάποιος στο ιατρικό, οδοντιατρικό και οστεοπαθητικό πτυχίο και αφού αυτό το πτυχίο είναι απαραίτητη προϋπόθεση εισαγωγής σ΄ αυτά τα ιδρύματα, με μάλιστα περαιτέρω επίπονη εκπαίδευση, καταλαβαίνει τη σοβαρότητα και το υψηλό επίπεδό τους.

Σ’ αυτό  το σημείο θα πρέπει να γίνει μια διαφοροποίηση της κρανιακής οστεοπαθητικής από την επονομαζόμενη κρανιο-ιερά θεραπεία.

Από το 1975 περίπου και μέχρι το 1983, ο οστεοπαθητικός Dr. John Upledger μέλος του Cranial Academy μαζί με το νευροφυσιολόγο και ιστολόγο Dr Ernest W. Retzlaff εργάζονταν στο Michigan State University σαν κλινικοί ερευνητές και καθηγητές. Μαζί με μια ομάδα ανατόμων, φυσιολόγων, βιοφυσικών και εμβιομηχανικών, άρχισαν να ερευνούν αυτόν το ρυθμό που ο Dr.Upledger είχε παρατηρήσει και μελετήσει από την θεωρία του Dr.Sutherland πάνω στα οστά του κρανίου.

Ο Dr. Upledger μαζί με τον Dr.Retzlaff στη συνέχεια ανακοίνωσαν τα αποτελέσματα των ερευνών τους, τα οποία συνηγορούσαν ως προς την κινητικότητα τον οστών του κρανίου, αλλά και, ως προς τον κρανιακό ρυθμό.

Στη συνέχεια ο Dr.Upledger εξέλιξε μια δική του μέθοδο και άρχισε να τη διδάσκει πλέον σε μαθητές πέραν του οστεοπαθητικού και ιατρικού χώρου, με την ονομασία κρανιο-ιερά (craniosacral) θεραπεία, βασιζόμενος  στο συσχετισμό της κίνησης του κρανίου και του ιερού οστού.

Κλείνοντας αυτή την ιστορική αναδρομή της οστεοπαθητικής στο κρανιακό πεδίο, χρειάζεται να σημειώσουμε πως η θεραπευτική της αξία δεν διαφέρει από όλες τις άλλες θεραπευτικές αντιλήψεις της οστεοπαθητικής και στα χέρια ενός οστεοπαθητικού είναι ένα επιπρόσθετο όπλο για την αναζήτηση και διατήρηση της υγείας.

 

 

Βιβλιογραφία

 

1.         Sutherland WG. The cranial bowl. W.G. Sutherland, Mankato, MN; 1939. (Επανατύπωση από τον Osteopathic Cranial Association, Meridian, ID, 1948)

2.         Sutherland WG. Wales AL (Ed). Teachings in the science of the osteopathy. Portland, OR: Rudra press; 1990

3.         Sutherland A (1962). With Thinking Fingers. Indianapolis, IN: Cranial Academy,

4.         The Cranial Academy Accessed 10th July 2006

5.         Sutherland Cranial Teaching Foundation Accessed 10th July 2006

6.         Upledger JE (1977) The reproducibility of craniosacral examination findings: a statistical analysis. J Am Osteopath Assoc 76(12):890-899. PMID 7899490

7.         ^ Upledger JE (1978) The relationship of craniosacral examination findings in grade school children with developmental problems. J Am Osteopath Assoc 77(10): 760-776. PMID 659282

8.         Upledger JE, Karni Z (1979) Mechano-electric patterns during craniosacral osteopathic diagnosis and treatment. J Am Osteopath Assoc 78(11):782-791. PMID 582820

 

 



 
Powered by © e4U e4u.gr 1997-2008