DIODOS.info
Όνομα Χρήστη:

Κωδικός:


Lost Password?

Register now!
 

 

 

 

 

Ο Μ Ο Τ Ο Ξ Ι Κ Ο Λ Ο Γ Ι Α
Ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα στην κλασική Ιατρική και την κλασική Ομοιοπαθητική.

 

 

 

του Γιώργου Γεωργιάδη


Η ομοτοξικολογία
θεμελιώθηκε το 1952 από τον δρ Reckeweg ως επέκταση
της κλασικής Ομοιοπαθητικής και βλέπει όλες τις παθήσεις ως
αντίδραση
του οργανισμού εναντίον των δηλητηρίων της πάθησης (Homotoxine, που
κατά τον δρ Reckeweg, σημαίνει «ανθρώπινο δηλητήριο» ή «ανθρώπινη
τοξική ουσία» ( από τη λατινική λέξη homo = άνθρωπος και την ελληνική τόξον
=
δηλητήριο).

Έτσι, με τον όρο homotoxine (τοξίνη) αναφερόμαστε όχι μόνο στις ουσίες
που είναι δηλητηριώδεις για τον άνθρωπο αλλά ακόμη και σε αυτές που
δεν γίνονται καλά ανεκτές από τον ανθρώπινο οργανισμό.

Αυτές οι τοξίνες, είτε δημιουργούνται στον ανθρώπινο οργανισμό είτε
είναι εξωγενείς. Έτσι όλα τα συμπτώματα μιας ασθένειας είναι αποτέλεσμα
της αμυντικής προσπάθειας του οργανισμού για να εξαλείψει τις τοξίνες.

ΥΓΕΙΑ
κατά την ομοτοξικολογία σημαίνει «ελευθερία από τα δηλητήρια
και από βλάβες του οργανισμού για να εξάλειψει τις τοξίνες»
.
Οι ομοιοπαθητικές-βιολογικές μορφές θεραπείας και η κλασική Ιατρική
δεν επιτρέπεται να αποκλείσουν η μία την άλλη. Η Ομοιοπαθητική -και
ως επέκτασή της η Ομοτοξικολογία- διατυπώνουν ένα αποτελεσματικό και
απαραίτητο συμπλήρωμα στην κλασική κλινική Ιατρική.
Η μάχη της άμυνας εναντίον των τοξινών που χαρακτηρίζεται σαν ασθένεια
δίδεται μέσω των παρακάτω μηχανισμών:
1. Μέσω του σχηματισμού αντισωμάτων

2. Μέσω του αμυντικού μηχανισμού της υπόφυσης και των επινεφριδίων
3. Μέσω του συμπαθητικού συστήματος και της ρύθμισης της άμυνας εναντίον
των δηλητηρίων

4. Μέσω της αποτοξίνωσης του συκωτιού
5. Μέσω της αποβολής των δηλητηρίων από τους ενδογενείς και
εξωγενείς μηχανισμούς απεκκρίσεως του οργανισμού.
Ενώ η κλασική θεραπευτική Ιατρική τοποθετεί το κέντρο βάρους της στην
αντιμετώπιση καταστάσεων στις οποίες κινδυνεύει η ζωή (όπως π.χ. έμφραγμα
μυοκαρδίου και άλλες σοβαρές καταστάσεις) καθώς επίσης και
στη χειρουργική, η πείρα μάς έχει διδάξει ότι η ομοιοπαθητική/αντιομοτοξική
θεραπεία μπορεί να εφαρμοσθεί με μεγάλη επιτυχία σε χρόνιες παθήσεις
όπως οι ρευματικές παθήσεις και σε παθήσεις της
σύγχρονης εποχής
όπως είναι οι αλλεργίες από τη μόλυνση του περιβάλλοντος και από

τις δυσανεξίες των τροφών.
Η Ομοτοξικολογία, ως μια περαιτέρω ανάπτυξη της Ομοιοπαθητικής, χρησιμοποιεί
σύνθετα σκευάσματα, μέσα στα οποία τα ξεχωριστά φάρμακα
συμπληρώνουν
και ενδυναμώνουν το ένα τη δράση του άλλου, ξεδιπλώνοντας έτσι

ένα πλατύ φάσμα δράσης. Ο ανθρώπινος οργανισμός παίρνει μια πληροφορία
που περιλαμβάνεται στο φάρμακο και αυτή ενεργοποιεί τους μηχανισμούς αυτοθεραπείας. Έτσι, σύμφωνα με την Αρχή της Ρυθμιστικής Θεραπείας, γίνεται το φάρμακο δραστικό.

Σύμφωνα με όσα ήδη εκθέσαμε, μπορεί να γίνει θεραπεία με φάρμακο εκλογής, με φάρμακο εναλλακτικό στα συνθετικά και με φάρμακα επικουρικά σε μια χρόνια θεραπεία, στις ακόλουθες καταστάσεις:

Με φάρμακο εκλογής

Ευαισθησία στις λοιμώξεις

Λειτουργικές διαταραχές (καρδιά, κοιλιά, κινητικό σύστημα)

Παθήσεις σχετιζόμενες με τοξικές καταστάσεις (συκώτι, δέρμα)

 

Με φάρμακο εναλλακτικό στα συμθετικά

Κλιμακτηριακές διαταραχές

Ψυχοσωματικό σύνδρομο

 

Με φάρμακα επικουρικά σε μια βασική θεραπεία

Χρόνιες ηπατοπάθειες

Χρόνιες παθήσεις τιυ αναπνευστικού συστήματος

Χρόνιες παθήσεις των ουροφόρων οδών

 

Ειδικά στην εποχή μας, που το περιβάλλον είναι σοβαρά επιβαρυμένο και συνεχίζει να βομβαρδίζεται από δηλητήρια, η Αντιομοτοξική Θεραπεία κατά Reckeweg γίνεται επίκαιρη, προσφέροντας μια μοντέρνα μορφή θεραπείας.

 

 



 
Powered by © e4U e4u.gr 1997-2008