DIODOS.info
Όνομα Χρήστη:

Κωδικός:


Lost Password?

Register now!
 

 

 

 


Η συντροφικότητα ως εσώτερη συνειδητή επιλογή

 

Της Μαρίας Γεωργακοπούλου


Στις ελληνικές ταινίες της δεκαετίας του '60 η κεντρική αγωνία του σεναρίου, ήταν το αν τελικά οι δύο ερωτευμένοι άνθρωποι θα καταφέρουν να "παντρευτούν", παρά τις όποιες αντιξοότητες τους δημιουργούσε π.χ. ένας σκληρός πατέρας, οι διαφορές στην κοινωνική τάξη, μια παρεξήγηση κλπ. Έτσι , η κατάληξη των δύο πρωταγωνιστών στα σκαλιά της εκκλησίας αποτελούσε κατά κάποιο εγγύηση για την περαιτέρω ευτυχία του ζευγαριού. Το σύνηθες "Happy end" των ταινιών εκείνων , καταδεικνύει ότι η ελληνική κοινωνία του '60 είχε εναποθέσει τις ελπίδες της για έναν ευτυχισμένο γάμο στη δυνατότητα ελεύθερης επιλογής των συντρόφων με βάση τον έρωτα, που τόσο είχε η ίδια στερηθεί εξαιτίας του "αποστειρωμένου" προξενιού. Πραγματικά η ελεύθερη και συνειδητή επιλογή συντρόφου είναι μια σημαντική προϋπόθεση για την ευτυχία και τη λειτουργικότητα ενός γάμου. Και αυτό γιατί μπαίνοντας σε ένα γάμο ουσιαστικά συγκατανεύουμε στη δέσμευσή μας , για συνεχή διαπραγμάτευση και επίλυση με ένα άλλο πρόσωπο, πολύ δύσκολων θεμάτων που αδιαμφισβήτητα θα προκύψουν στη πορεία της κοινής μας ζωής.
Τι σημαίνει όμως ελεύθερη επιλογή συντρόφου; Όλοι οι τρόποι «επιλογής» στερούνται ελευθερίας καθώς υπαινίσσονται ότι κάποιος άλλος είναι αυτός που αποφασίζει ...Λίγη σημασία έχει αν αυτός ο άλλος είναι ο "σκληρός πατέρας " των ταινιών του '60 ή η Θεά Τύχη , ή το πεπρωμένο μας , η μοίρα, ή οι ασύνειδες ψυχικές μας αναζητήσεις , ή ο Θεός που με αυτό το τρόπο χρεώνεται και την ευθύνη της προσωπικής μας δυστυχίας ....Η ουσία είναι ότι σε κάθε περίπτωση δεν αποφασίζουμε εμείς ....Και αν δεν νιώθουμε πως η απόφαση είναι 100% δική μας , το σίγουρο είναι πως θα είναι δύσκολο να υπερασπιστούμε το σύντροφό μας , τη σχέση μας μαζί του, που θα κινδυνέψει πολλές φορές μέσα στις δύσκολες διαπραγματεύσεις του γάμου .
Πως όμως επιλέγουμε τελικά το σύντροφό μας; ....Σε μια πρώτη εκτίμηση η φυσική έλξη φαίνεται να παίζει σημαντικό ρόλο. Και αυτό διότι τα εξωτερικά χαρακτηριστικά του άλλου είναι εκείνα που θα ενεργοποιήσουν τις δικές μας προβολές και θα θελήσουμε στη συνέχεια να γνωρίσουμε αυτόν τον άλλο καλύτερα. Λέγοντας προβολές εννοούμε το κατά πόσον το συγκεκριμένο άτομο μας εμπνέει, μας κινητοποιεί να προσπαθήσουμε σε σχέση με αυτόν, να ανακαλύψουμε τον εαυτό μας, τα όριά μας, τις αξίες μας. Επιλέγουμε το σύντροφό μας με κριτήριο τόσο το όμοιο όσο και το διαφορετικό από μας . Λέγοντας όμοιο εννοούμε αυτή την αίσθηση της οικειότητας ,ότι μοιάζουμε, ότι μπορούμε να καθρεπτιστούμε , ότι μοιραζόμαστε κοινές αντιλήψεις για τον κόσμο, ότι κατανοούμε ο ένας τον άλλο, και ότι πιθανότατα τα βιώματά μας στις πατρικές μας οικογένειες όσο διαφορετικά και αν μοιάζουν , έχουν μια κοινή δυναμική. Την ίδια στιγμή όμως διαλέγουμε τον άλλο, επειδή ακριβώς είναι και διαφορετικός. Αν είμαστε για παράδειγμα κλειστοί και περιφερειακοί, γοητευόμαστε από κάποιον ανοιχτό που τολμά να είναι στο επίκεντρο. Και είναι αυτό ακριβώς το διαφορετικό που στη συνέχεια γίνεται το κεντρικό θέμα των καβγάδων των συντρόφων....Και απαιτούμε από τον σύντροφό μας να αλλάξει....Να γίνει όμοιος με μας....Μα για να υπάρξει "ζευγάρι" δεν είναι προϋπόθεση να είναι και διαφορετικοί;
Η ψυχική εσωτερική επιλογή είναι μια διεργασία που τα χνάρια της ακουμπάνε στα παιδικά μας χρόνια, τότε που ασυνείδητα τις περισσότερες φορές, τοποθετηθήκαμε απέναντι στο σχετίζεσθαι των γονιών μας. Για παράδειγμα αν βιώσαμε καταστροφικούς καβγάδες στην οικογένειά μας μπορεί να ορκιστήκαμε ότι εμείς ποτέ δε θα συγκρουστούμε (ανοιχτά ) με τον άνθρωπό μας, ή ότι δεν θα παντρευτούμε σύντροφο με τα χαρακτηριστικά του γονιού που υποκινεί κατά τη γνώμη μας τον καβγά , ή ακόμα και ότι δεν θα παντρευτούμε ποτέ κλπ.... Επομένως δημιουργήσαμε ασύνειδα το έδαφος για μια πρώτη επιλογή , την οποία , το πως θα την μετατρέψουμε σε απόφαση στην ενήλικη ζωή θα εξαρτηθεί από πολλούς άλλους παράγοντες, εμπειρίες , γνωστικές επεξεργασίες , που θα τη σμιλεύουν και θα τη μορφοποιούν διαρκώς, μέχρι που κάποια στιγμή θα μας οδηγήσουν με μαθηματική ακρίβεια σε μια τυχαία , μοιραία , όπως και να χει πάντως δικαιολογημένη και αναμενόμενη συνάντηση με το μέλλοντα σύζυγό μας . Και επενδύουμε σε εκείνο τον άνθρωπο, τόσο για να επιλύσουμε κάποια από τα πιο δύσκολα προβλήματά μας, όσο και για να εκπληρώσουμε τις επιθυμίες και δυνατότητες μας.
 Πόσα πράγματα περιμένουμε από αυτό τον "παντοδύναμο άλλο" που θα μας ευτυχήσει , θα μας αλλάξει , θα μας προστατέψει, θα μας αγαπήσει , θα μας θεραπεύσει, θα μας καταλάβει, θα μας εμψυχώσει, θα μας ανεχτεί....και τόσα άλλα ....Και πόσο εκπλησσόμαστε και πικραινόμαστε όταν ο ίδιος ο "παντοδύναμος άλλος", τελικά  μας περιορίζει, μας εμποδίζει, μας θυμώνει, μας εξοργίζει, μας εκτοπίζει, κλπ. ... Κακό είναι δηλαδή να προσδοκάς ότι με τον άλλο θα καταφέρεις να βρεις την ευτυχία;....θα ρωτήσει κάποιος. Όχι μόνο καλό, αρκεί να μη λαχταράς μόνο. Χωρίς  να δεσμεύεσαι για τη δική σου συμμετοχή στη πραγμάτωση της ευτυχίας. Σαν ενήλικας δικαιούσαι να ζητάς ό, τι θέλεις φτάνει να ξέρεις να υπερασπίζεσαι με ευθύνη αυτό που θέλεις.

Και υπερασπίζομαι σημαίνει δημιουργώ Εγώ τις προϋποθέσεις για την πραγμάτωση του στόχου μου. Η λαχτάρα είναι καλή 100% μόνο αν είναι ενεργητική και υπεύθυνη. Η παθητική προσδοκία να βρω κάποιον να με ευτυχήσει γιατί εγώ από μόνος μου είμαι μίζερος μπερδεμένος, η δουλειά μου είναι βαρετή, η ζωή μου μονότονη (!) κλπ σίγουρα θα ματαιωθεί εφόσον δεν υπάρχει υποκείμενο να την υπερασπιστεί - ακόμα και στη περίπτωση που βρεθεί αυτός ο κάποιος

 Επιλέγω ελεύθερα δε σημαίνει τίποτα άλλο παρά ότι επιλέγω με ευθύνη. Και πάντα έχουμε περιθώρια επιλογής. Σίγουρα υπάρχουν και πράγματα που δεν εξαρτώνται από εμάς , όπως πχ το εάν και πότε θα αρρωστήσω είναι κάτι που δεν το επιλέγω , αλλά σίγουρα το πως θα χειριστώ εγώ την αρρώστια μου, όχι μόνο μπορώ αλλά επιβάλλεται να είναι προϊόν της δικής μου επιλογής.
Επομένως, προτού κανείς αποφασίσει να δεσμευτεί με τον σύντροφό του θα πρέπει καταρχήν να έχει δεσμευτεί με τον εαυτό του για την ευθύνη που του αναλογεί .Αν δεν έχει οραματιστεί την Ιθάκη που θέλει να φτάσει με το σύντροφό του, το πιθανότερο είναι να μη φτάσει ποτέ. .Αλλά κι αν τύχει και φτάσει στην Ιθάκη υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να μη την αναγνωρίσει ως προσωπικό του προορισμό.

 

 



 
Powered by © e4U e4u.gr 1997-2008