DIODOS.info
Όνομα Χρήστη:

Κωδικός:


Lost Password?

Register now!
 

 

 

 

ΠαλμοΔονητικό Bodywork

 

Θεραπευτική εργασία με αποτέλεσμα τη βαθιά ψυχοσωματική εξισορρόπηση

 


Του Στάθη Λάζαρη

Ψυχολόγου, Ψυχοθεραπευτή & BodyWorker

 

 

 

 

            Η Δύναμη της Ζωής πάλλεται ρυθμικά μέσα κι έξω από μας. Η αίσθηση της ενότητας όπως και η βαθιά ψυχοσωματική χαλάρωση και εξισορρόπηση είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με την εμπειρία του Ζωτικού αυτού Παλμού της Ζωής που εκφράζεται με ρυθμικές κινήσεις και δονήσεις σε ενδοοργανισμικό, διαπροσωπικό και περιβαλοντολογικό επίπεδο.

           

Ο Ζωτικός Παλμός και o ανθρώπινος οργανισμός

 

Οι πρώτες βιωματικές εγγραφές του εμβρύου σε σχέση με το Ζωτικό Παλμό της Ζωής είναι ο αναπνευστικός και καρδιακός παλμός της μητέρας του που λειτουργούν ως το θεμελιώδες, αδιάκοπο κάλεσμα της προς αυτό για μια αδιάλειπτη σύνδεση ανάμεσά τους. Η σύνδεση αυτή αποτελεί την ψυχική και ενεργειακή  βάση για τη δημιουργία μιας πρωτόλοιας διαπροσωπικής σύνδεσης του με τη μητέρα, το πρώτο σημείο αναφοράς του εμβρύου στον εξωτερικό κόσμο. Έτσι αναπτύσσεται, σε καθαρά βιολογικό επίπεδο, μια προδιάθεση ανταπόκρισης του εσωτερικού ζωτικού παλμού του εμβρύου, ώστε να απλώσει τη ζωτική του ενέργεια προς το περιβάλλον που το προσκαλεί, το οποίο είναι η μήτρα.  Με τον τρόπο αυτόν βιώνονται οι πρώτες εμπειρίες ενεργειακής ολότητας, ψυχοσωματικής ενότητας και το αίσθημα της ωκεάνιας γαλήνης για το οποίο μίλησε πρώτος ο Σ. Φρούντ.

        Κατά τη διάρκεια της γέννησης ο Ζωτικός Παλμός της Ζωής εκδηλώνεται μέσα από τις παλμικές συσπάσεις της μήτρας οι οποίες συνηθίζονται να θεωρούνται ότι θέτουν το ρυθμό της διαδικασίας της γέννησης αλλά επί της ουσίας κινητοποιούν τον εσωτερικό ζωτικό παλμό του εμβρύου προκειμένου να συμμετέχει στην πράξη της γέννησης.

            Κατόπιν μια από τις πρώτες εμπειρίες του νεογέννητου είναι το παλμικό ρυθμικό λίκνισμα στην αγκαλιά της μητέρας και στην κούνια. Οι ρυθμικές και παλμικές δονήσεις που δέχεται και οι οποίες διαπερνούν από άκρη σε άκρη το σώμα του νεογέννητου ενισχύουν το αίσθημα της ψυχοσωματικής του ενότητας, που φέρει μαζί του σαν εμπειρία από την εμβρυακή ζωή. Αυτή η ψυχοσωματική ενότητα είναι το κατάλληλο ενδοοργανισμικό περιβάλλον εντός του οποίου το ψυχικό και το ενεργειακό Κέντρο (Πυρήνας) του νεογέννητου συνεχίζει να πάλλεται αδιάλειπτα και να βιώνει την επανασύνδεση του με τον εξωτερικό κόσμο μετά το σοκ της γέννησης. Τίθεται έτσι ο θεμέλιος λίθος για τη δημιουργία στο παιδί μιας σταθερής σύνδεσης με τον εσωτερικό ζωτικό του παλμό - δηλαδή με την προσωπική πηγή ζωτικότητας - και ενός αισθήματος ασφάλειας και εμπιστοσύνης βαθιά ριζωμένου στην εμπειρία της ενδοοργανισμικής και διαπροσωπικής ολότητας.

 

Το σώμα ως φορέας του ζωτικού παλμού, των παλμικών κινήσεων και δονήσεων

 

            Το σκελετικό σύστημα κατά βάση αποτελείται από οστά, χόνδρους και αρθρώσεις που συνδέουν τα οστά μεταξύ τους και τους δίνουν τη δυνατότητα της κίνησης . Αν δεν υπήρχαν οι αρθρώσεις ή αν οι αρθρώσεις είχαν οστεοποιηθεί το σκελετικό σύστημα θα κατέληγε να είναι ένα και μοναδικό οστό το οποίο δεν θα μπορούσε να παράγει κίνηση. Όμως θα ήταν ιδανικό για να λειτουργήσει ως μεταφορέας μιας δύναμης που ασκείται στο ένα του άκρο για να μεταφερθεί η δύναμη αυτή αυτούσία στο άλλο του άκρο. Θα μπορούσαμε δηλαδή να μιλήσουμε για ένα είδος δυνατότητας μέγιστης διαπερατότητας ή “μεταφερότητας” των μηχανικών δυνάμεων. Έτσι ενώ το σκελετικό σύστημα διαθέτει μια εξαιρετική δυνατότητα κίνησης ταυτόχρονα διαθέτει μια εξαιρετικά μειωμένη δυνατότητα διαπερατότητας ή “μεταφερότητας” των μηχανικών δυνάμεων που του ασκούνται διότι στις αρθρώσεις οι δυνάμεις αυτές διαχέονται , διασπείρονται και εν τέλει μειώνονται σημαντικά και χάνουν την κατεύθυνση τους. Η ίδια μειωμένη δυνατότητα ισχύει επίσης για τις ρυθμικές, παλμικές κινήσεις και δονήσεις που δέχεται οι οποίες κατά βάση είναι μηχανικές δυνάμεις που ασκούνται ρυθμικά και εναλλασσόμενα. Όλα τα παραπάνω ισχύουν για τη λειτουργία του σκελετικού συστήματος, αυτού καθαυτού, και όχι συνολικότερα για το σώμα.

            Ενα σώμα που του ασκούνται ρυθμικές, παλμικές κινήσεις και δονήσεις για να μπορέσει να διαπεραστεί από αυτές, είναι απαραίτητη η εναρμονισμένη λειτουργία των μυικών, περιτονιακών ιστών και των συνδέσμων γύρω από κάθε άρθρωση έτσι ώστε τα γειτονικά οστά, από λειτουργικής άποψης, να “ενοποιηθούν προσωρινά” και να λειτουργήσουν ως ένα. Ιδιαίτερη σημασία στην ενοποίηση αυτή έχει ο συνδετικός ιστός που περιβάλλει κάθε μια μυική δομή, κάθε σκελετική δομή και κάθε όργανο του σώματος - σε μικροσκοπικό αλλά και μακροσκοπικό επίπεδο - ενοποιώντας μεταξύ τους λειτουργικά όχι μόνο τα γειτονικά μέρη-δομές αλλά και όλα τα μέρη που απαρτίζουν το σώμα συνολικά. Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, και όποτε είναι το ζητούμενο, οι αρθρώσεις μπορούν να λειτουργήσουν όπως θα έπρεπε: δηλαδή ως μεταφορείς των κινήσεων-δονήσεων που δέχεται ένα από τα οστά στο γειτονικό του μέσω αυτής της άρθρωσης και κατ' επέκταση το σώμα, ως ενιαίο σύνολο, όχι μόνο να συντονίζεται με την ασκούμενη δόνηση αλλά να δύναται να συν-δονηθεί με αυτή ως να ήταν μια χορδή.

            Το σώμα ενός εμβρύου η ενός μικρού παιδιού διαθέτει από τη φύση του μαλακά οστά-χόνδρους, μαλακούς ευπροσάρμοστους συνδέσμους, εύκαμπτες αρθρώσεις και μυικούς και περιτονιακούς ιστούς που λειτουργούν σε άριστη αρμονία και μεταξύ τους και με τις σκελετικές δομές, μεταφέροντας φυσικά και αβίαστα τις κινήσεις και δονήσεις που δέχεται το σώμα του παιδιού.

            Αυτή η περιγραφή αν και είναι απλοποίηση ενός σύνθετου μηχανισμού παρόλα αυτά είναι χρήσιμη για την ιδέα που θέλουμε να δώσουμε ότι οι αρθρώσεις από τη μια πλευρά προσδίδουν στο ανθρώπινο σώμα τη δυνατότητα της κίνησης η οποία ας σημειωθεί ότι είναι αναγκαία προκειμένου να εκφραστεί η ατομικότητα της προσωπικότητας και από την άλλη πλευρά μειώνουν δραματικά την ολότητα του ανθρώπινου σώματος δηλαδή τη δυνατότητα του να λειτουργήσει ως όλο, ως ένα ενιαίο και αδιαίρετο ον. Αυτή η τελευταία ιδιότητα αξίζει να σημειωθεί ότι σχετίζεται με το πνεύμα, την ψυχή και τον βαθύτερο εαυτό μας τα οποία τείνουν να λειτουργούν ως ενιαία και αδιαίρετα. Όπως ακριβώς λειτουργούσε το έμβρυο το οποίο βίωνε μια  βαθιά ενδο-οργανισμική ψυχοσωματική ολότητα πριν αρχίσει να εκδηλώνεται η ατομικότητα του και να εξελίσσεται η προσωπικότητα του.

            Στο σώμα του ενήλικα - με βάση όσα αναλύθηκαν παραπάνω - οι αρθρώσεις είναι από τα  πιο  ευάλωτα τα μέρη του σώματος σε σχέση με τη διατήρηση της ολότητας του και είναι ακριβώς εκεί στις αρθρώσεις όπου τα ψυχικά και ενεργειακά σχίσματα βρίσκουν πρόσφορο έδαφος και σωματοποιούνται. Για να είμαστε ακριβείς χρειάζεται να αναφέρουμε ότι και ο συνδετικός ιστός είναι εξίσου ευάλωτος και ως εκ τούτου αποτελεί επίσης πεδίο έκφρασης των ψυχο-σωματικο-ενεργειακών σχισμάτων.

 

Το ΠαλμοΔονητικό BodyWork

 

Το ΠαλμοΔονητικό BodyWork αποτελεί την έμπρακτη εφαρμογή της παραπάνω θεωρίας και από την οπτική γωνία ενός θεατή είναι μια σχετικά απλή τεχνική σωματικής θεραπευτικής εργασίας. Θα πρέπει όμως να τονιστεί ότι για τη σωστή εφαρμογή αυτών των φαινομενικά απλών θεραπευτικών χειρισμών χρειάζεται ιδιαίτερα υψηλός βαθμός προσήλωσης και λεπτότητα προκειμένου τα αποτελέσματα να είναι τα αναμενώμενα και να μην καταλήξει το ΠαλμοΔονητικό BodyWork να είναι μία μηχανική τεχνική.

Συγκεκριμένα, περιλαμβάνονται  οι παρακάτω τύποι χειρισμών:

 

Παλμικές δονήσεις ασκούνται από το θεραπευτή στο σώμα του δέκτη... οι οποίες τον προσκαλούν σωματικά και ενεργειακά με μη-λεκτικό τρόπο, σε ασυνείδητο επίπεδο να ξανασυντονιστεί με το Ζωτικό Παλμό της Ζωής και το δικό του εσωτερικό ζωτικό παλμό και ρυθμό.

Θεραπευτικοί χειρισμοί επικεντρωμένοι στο σκελετικό σύστημα παράλληλα με την Διαδικασία Αναδόμησης αυξάνουν σημαντικά την αίσθηση της σκελετικής ενότητας. Η χρήση της σωματικής αυτοεπίγνωσης (ιδιοαίσθηση) που διδάσκεται βοηθάει στην επίτευξη αυτού του σκοπού.

Ειδικού τύπου παλμικοί ρυθμικοί χειρισμοί μάλαξης επιτυγχάνουν διπλό θεραπευτικό αποτέλεσμα: τη χαλάρωση του μυϊκού ιστού και κυρίως την αύξηση της “ενοποίησης” του περιτονιακού ιστού δηλαδή την επούλωση των “απ-ενοποιητικών” επιδράσεων που υφίσταται σαν αποτέλεσμα της σωματοποίησης των ψυχικών και ενεργειακών σχισμάτων.

 

Τα Αποτελέσματα

 

Σαν αποτέλεσμα των παραπάνω χειρισμών αφυπνίζεται στον θεραπευόμενο η πολυπόθητη αίσθηση της εσωτερικής ψυχοσωματικής ενότητας και ευθυγραμμίζεται με την προσωπική του πηγή ζωτικότητας. Φυσική απόρροια της διεργασίας αυτής είναι η βαθιά ψυχοσωματική εξισορρόπηση, η αίσθηση της πληρότητας, η ενεργειακή ενδυνάμωση, η ευκαμψία των αρθρώσεων, η “ενοποίηση” του περιτονιακού ιστού, η καταπράυνση του νευρικού συστήματος και μια πρωτόγνωρα βαθιά σωματική χαλάρωση και ευεξία.

 

 

Σελίδα για εκτύπωση Στείλτε το σε ένα φίλο
Προηγούμενο
Sotai-Corrective Bodywork T37
Κορυφή Επόμενο


 
Powered by © e4U e4u.gr 1997-2008